prostaczek


prostaczek
m III, DB. \prostaczekczka, N. \prostaczekczkiem; lm M. ci \prostaczekczkowie, te \prostaczekczki, DB. \prostaczekczków
przestarz. «człowiek prosty, należący do ubogiej i nieoświeconej warstwy społecznej; dziś żartobliwie o człowieku ubogim duchowo lub intelektualnie»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • prostaczek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIa a. IIIb, lm M. prostaczekczkowie || prostaczekczki {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} z ironią, żartobliwie o kimś mało inteligentnym, niewykształconym : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.