przebijać


przebijać
ndk I, \przebijaćam, \przebijaćasz, \przebijaćają, \przebijaćaj, \przebijaćał, \przebijaćany
1. forma ndk czas. przebić (p.)
2. «być widocznym przez jakąś zasłonę, przeszkodę; występować, wyłaniać się spod czegoś; przeświecać, przeglądać, prześwitywać»

Przez cienkie zasłony przebija światło.

przen.

W czyimś głosie przebija dobroć, ironia, niepokój.

Z jego listów przebija optymizm.

przebijać się
1. forma ndk czas. przebić się (p.)
2. to samo co przebijać w zn. 2

Przez cienkie zasłony w oknach przebija się światło.

przen.

W jej spojrzeniu przebijał się smutek.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przebijać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przebijaćam, przebijaća, przebijaćają, przebijaćany {{/stl 8}}– przebić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, przebijaćbiję, przebijaćbije, przebijaćbity {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przebijać — Przebić (komuś, sobie) drogę do czegoś zob. droga 17 …   Słownik frazeologiczny

  • przebijać się — I – przebić się {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przeszywać się jakimś ostrym narzędziem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przebić się nożem, sztyletem. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przebić — dk Xa, przebićbiję, przebićbijesz, przebićbij, przebićbił, przebićbity przebijać ndk I, przebićam, przebićasz, przebićają, przebićaj, przebićał, przebićany 1. «przekłuć coś czymś ostrym, spiczastym; przedziurawić» Przebić sobie nogę, rękę… …   Słownik języka polskiego

  • przedzierać się – przedrzeć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulegać przedarciu, stawać się dziurawym, przetartym; rozdzierać się, przecierać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przedarła się sieć, koperta, nogawka u spodni. Spodnie się przedzierają w …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ażurować — ndk IV, ażurowaćruję, ażurowaćrujesz, ażurowaćruj, ażurowaćował, ażurowaćowany «przebijać tworzywo otworami, układającymi się w motyw dekoracyjny» Ażurowane listwy …   Słownik języka polskiego

  • ciąć — ndk Xc, tnę, tniesz, tnij, ciął, cięła, cięli, cięty 1. «dzielić jednolitą całość na części, oddzielać coś od jednolitej całości, np. ostrym narzędziem; krajać, ścinać, rozcinać, wycinać» Ciąć materiał nożyczkami. Ciąć bandaż w kawałki, na… …   Słownik języka polskiego

  • dziurawić — ndk VIa, dziurawićwię, dziurawićwisz, dziuraw, dziurawićwił, dziurawićwiony «przebijać, przekłuwać coś powodując powstanie dziury» Dziurawić ubranie na łokciach. Dziurawić ścianę gwoździem …   Słownik języka polskiego

  • dziurkować — ndk IV, dziurkowaćkuję, dziurkowaćkujesz, dziurkowaćkuj, dziurkowaćował, dziurkowaćowany «wytłaczać, wycinać, przebijać otworki w papierze, płytach różnego rodzaju, kliszach fotograficznych itp.; perforować» Karta dziurkowana …   Słownik języka polskiego

  • kłuć — ndk Xa, kłuję a. kolę, kłujesz a. kolesz, kłuj a. kol, kłuł, kłuty 1. «przebijać coś czymś spiczastym, ostro zakończonym, ranić przez ukłucie» Kłuć igłą, szpilką. Kłuć bagnetem. Kłujące ciernie. Rana kłuta. 2. «wywoływać wrażenie ostrego,… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.