przeniewierca


przeniewierca
m odm. jak ż II, DCMs. \przeniewiercacy; lm M. \przeniewiercacy (\przeniewiercace), DB. \przeniewiercaców
przestarz. «ten, kto się komuś sprzeniewierzył, zdradził kogoś, zawiódł czyjeś zaufanie; zdrajca, wiarołomca»

Przebaczyć, darować przeniewiercy.


Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.