przeniknąć


przeniknąć
dk Va, \przeniknąćnę, \przeniknąćniesz, \przeniknąćnij, \przeniknąćnął, \przeniknąćnęła, \przeniknąćnęli, \przeniknąćnięty, \przeniknąćnąwszy - przenikać ndk I, \przeniknąćam, \przeniknąćasz, \przeniknąćają, \przeniknąćaj, \przeniknąćał
1. «o zapachach, dźwiękach, wilgoci itp.: przedostać się przez coś dokądś, do środka czegoś; rozprzestrzenić się w czymś, wypełnić, przesycić coś sobą»

Zapach róż przeniknął z ogrodu do mieszkania.

Krzyki z ulicy przenikają przez otwarte okno.

Światło przenika przez zasłony.

Woń spalenizny przenika pomieszczenie.

Powietrze, ubranie przeniknęło wilgocią.

◊ Kogoś przenika zimno, chłód, przenikają kogoś dreszcze «komuś jest dotkliwie zimno, ktoś ma dreszcze z zimna»
◊ Kogoś przenika dreszcz niepokoju, strachu, zgrozy, wzruszenia (zwykle na myśl o czymś) «ktoś się czegoś boi, ogarnia kogoś niepokój, strach itp. (na myśl o czymś)»
przen.

Radość przenika czyjeś serce.

Strach, ból przeniknął kogoś.

2. «o cieczach i gazach: przemieścić się, przedostać się (np. przez błonę) z jednego środowiska do drugiego, mieszając się z nim; ulec dyfuzji lub osmozie»
3. zwykle dk «badając dojść do poznania czegoś, zgłębić coś, poznać kogoś; domyślić się czegoś, odgadnąć coś, kogoś»

Przeniknąć kogoś.

Przeniknąć czyjąś tajemnicę.

przeniknąć się - przenikać się
1. «pomieszać się wzajemnie, pokrzyżować się»

Wpływy przeniknęły się nawzajem.

Zapachy, głosy przenikały się.

2. «poznać, zgłębić jeden drugiego»

Wystarczyło im chwili, aby się nawzajem przeniknęli.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przeniknąć — kogoś, coś okiem, spojrzeniem, wzrokiem zob. oko 48 …   Słownik frazeologiczny

  • przeniknąć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. przenikać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przenikać się – przeniknąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mieszać się wzajemnie, krzyżować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}W jego pracy przenikały się różne style. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} poznawać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przenikać — → przeniknąć …   Słownik języka polskiego

  • przenikać — Przeniknąć kogoś, coś okiem, spojrzeniem, wzrokiem zob. oko 48 …   Słownik frazeologiczny

  • przenikać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przenikaćam, przenikaća, przenikaćają, przenikaćany {{/stl 8}}– przeniknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa a. IVb, przenikaćnę, przenikaćnie, przenikaćnij, przenikaćnąłem || przenikaćkłem, przenikaćnął ||… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nieprzenikniony — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, nieprzeniknionynieni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} tak gęsty, ciemny, że nie można go przeniknąć wzrokiem; tworzący szczelną zasłonę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nieprzeniknione… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przejrzeć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}przeglądać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}przejrzeć II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}przejrzewać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • oko — 1. Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało «zwrot podkreślający wyjątkowość i rzadkość czegoś»: (...) jeżeli zaufacie Ewangelii – zobaczycie rzeczy, których ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, a które Bóg przygotował dla tych, co Go… …   Słownik frazeologiczny

  • spojrzenie — Skrzyżować, krzyżować (z kimś) spojrzenia «o dwóch patrzących osobach: spojrzeć, spoglądać na siebie równocześnie, w tym samym momencie»: – Pytam, czy to prawda?... Skrzyżowali spojrzenia. Sabina wytrzymała wzrok ojca, nie odpowiedziała. Nie… …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.