przepalać


przepalać

Słownik języka polskiego . 2013.

  • przepalać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przepalaćam, przepalaća, przepalaćają, przepalaćany {{/stl 8}}– przepalić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, przepalaćlę, przepalaćli, przepalaćlony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przepalać się – przepalić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} ulegać zniszczeniu wskutek działania wysokiej temperatury, ognia lub zbyt silnego prądu; spłonąć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bezpieczniki się przepaliły. Trzeba kupić żarówkę, bo się przepaliła. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przepalić — dk VIa, przepalićlę, przepalićlisz, przepalićal, przepalićlił, przepalićlony przepalać ndk I, przepalićam, przepalićasz, przepalićają, przepalićaj, przepalićał, przepalićany 1. częściej dk «zniszczyć coś płomieniem, ogniem, uszkodzić przez… …   Słownik języka polskiego

  • żreć — ndk XI, żrę, żresz, żryj, żarł, żarty 1. «o zwierzętach: jeść; pospolicie także o człowieku: jeść coś chciwie, łapczywie; pożerać» Konie żarły owies. Żarł łapczywie czekoladę. 2. «trawić, niszczyć, przepalać, przeżerać coś» Rdza żre karoserie.… …   Słownik języka polskiego

  • przepalić (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. przepalać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.