przepisywacz


przepisywacz
m II, DB. -a; lm M. -e, DB. -y (-ów)
«ten, kto odręcznie coś przepisuje; osoba, która zajmowała się przepisywaniem ksiąg, robiła kopie; kopista»

Przepisywacz ksiąg.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przepisywacz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. e, D. y {{/stl 8}}{{stl 7}} osoba zajmująca się przepisywaniem, najczęściej odręcznym, ksiąg, pism; sporządzająca kopie {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.