przepływ


przepływ
m IV, D. -u, Ms. \przepływwie; lm M. -y
1. «przemieszczanie się cieczy, gazu z jednego obszaru do drugiego; przepływanie (cieczy, gazu, prądu elektrycznego)»

Przepływ wody.

Przepływ krwi przez serce.

Firanki tamują przepływ powietrza.

przen.

Przepływ kadr, klientów, turystów.

Przepływ młodzieży ze wsi do miast.

Przepływ towarów.

Przepływ informacji.

2. «w hydrologii: ilość wody przepływającej w jednostce czasu przez dany przekrój poprzeczny rzeki, kanału, rowu, wyrażana najczęściej w metrach sześciennych na sekundę; ogólnie: liczba metrów sześciennych cieczy lub gazu przepływających przez przekrój poprzeczny jakiegoś naczynia, rury itp. w ciągu jednej sekundy»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • przepływ — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. przepływwie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przemieszczanie się, przepływanie, przelewanie cieczy, gazu, energii : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przepływ gazu, powietrza. Zwiększa… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odkręcać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, odkręcaćam, odkręcaća, odkręcaćają, odkręcaćany {{/stl 8}}– odkręcić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, odkręcaćcę, odkręcaćci, odkręcaćkręć, odkręcaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zatamować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Ia, zatamowaćmuję, zatamowaćmuje, zatamowaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} uniemożliwić, powstrzymać ruch, przepływ, upływ, przesuwanie się itp. czegoś; zatkać, zagrodzić coś czymś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciąg — m III, D. u, N. ciąggiem; lm M. i 1. «nieprzerwana ciągłość, tok czegoś» a) «w przestrzeni: droga, ulica, szlak, trasa; pasmo, pas» Ciąg pieszy, komunikacyjny, uliczny, spacerowy, przewozowy, handlowy, wystawowy, usługowy, widokowy. Ciąg zieleni …   Słownik języka polskiego

  • ciągnąć — ndk Va, ciągnąćnę, ciągnąćniesz, ciągnąćnij, ciągnąćnął, ciągnąćnęła, ciągnąćnęli, ciągnąćnięty (ciągnąćniony) 1. «przesuwać, wlec kogoś, coś; prowadzić, przewozić, przeciągać kogoś, coś z wysiłkiem, trudem, przezwyciężając opór» Ciągnąć… …   Słownik języka polskiego

  • cug — m III, D. u, Ms. cuggiem; lm M. i 1. pot. «przepływ powietrza w piecu, wentylatorze itp.» 2. przestarz. «zaprzęg składający się z sześciu lub czterech koni, zwykle jednej maści, zaprzężonych parami» Jechać cugiem. 3. przestarz. zwykle w lm «para… …   Słownik języka polskiego

  • cyrkulacja — ż I, DCMs. cyrkulacjacji; lm D. cyrkulacjacji (cyrkulacjacyj) 1. «obieg, przepływ» Cyrkulacja ciepła. Dobra, zła cyrkulacja krwi. 2. ekon. «ogół aktów kupna sprzedaży dokonywanych w społeczeństwie; jedna z form wymiany produktów pracy, właściwa… …   Słownik języka polskiego

  • dławić — ndk VIa, dławićwię, dławićwisz, dławićaw, dławićił, dławićwiony 1. «powodować zatamowanie oddechu, ściskać za gardło; dusić, gnieść» Dławiący dym, zaduch. Łzy, płacz dławią kogo. Dławić kogo rękami za gardło. przen. a) «tłumić, przygłuszać»… …   Słownik języka polskiego

  • drebel — m I, D. drebelbla; lm M. drebelble. D. drebelbli ryb. «łódź do przewożenia żywych ryb, bezpośrednio po ich wyłowieniu, mająca specjalny pojemnik z dziurkowanym dnem, umożliwiającym przepływ wody» ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • elektromotoryczny — ∆ fiz. Siła elektromotoryczna «czynnik powodujący przepływ prądu w obwodzie elektrycznym, równy różnicy potencjałów na końcówkach otwartego źródła prądu» …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.