przepuścić


przepuścić
dk VIa, \przepuścićpuszczę, \przepuścićpuścisz, \przepuścićpuść, \przepuścićścił, \przepuścićpuszczony - przepuszczać ndk I, \przepuścićam, \przepuścićasz, \przepuścićają, \przepuścićaj, \przepuścićał, \przepuścićany
1. «pozwolić komuś przekroczyć jakiś strzeżony punkt, wpuścić dokądś; umożliwić komuś przejście lub przejazd ustępując z drogi, puścić kogoś przed siebie»

Przepuścić przez granicę.

Przepuścić wchodzących do sali.

Przepuścić kogoś w drzwiach.

Przepuścić kogoś do wyjścia.

Otworzono szlaban i przepuszczono samochody.

Kierowca zatrzymał samochód, przepuścił przechodzących przez jezdnię.

Przepuścić kogoś poza kolejnością.

pot. Przepuścić (ucznia) do następnej klasy «dać uczniowi świadectwo ukończenia danej klasy, umożliwiając dalszą naukę»
◊ Przepuścić autobus «nie wsiąść do oczekiwanego autobusu, np. z powodu tłoku»
2. «spowodować przechodzenie, przesuwanie się, przepływanie czegoś przez coś w określonym celu, np. poddając obróbce, dla wywołania reakcji chemicznej»

Przepuścić mak, mięso przez maszynkę.

Przepuścić mokrą bieliznę przez wyżymaczkę.

Przepuścić prąd przez coś.

3. pot. «roztrwonić, zmarnotrawić»

Przepuścić pieniądze.

Przepuścić majątek.

Całą pensję przepuszczał na głupstwa.

4. częściej dk, pot. «przeoczyć coś, nie zauważyć czegoś; nie wykorzystać czegoś przez przeoczenie»

Przepuścić błąd w tekście.

Nie przepuścić żadnej okazji.

Nie przepuścił żadnego filmu kryminalnego.

5. częściej dk, pot. «pominąć kogoś lub coś w jakiejś działalności, zwłaszcza niszczycielskiej; darować, oszczędzić, ominąć (tylko z przeczeniem)»

Nikomu nie przepuścił przewinienia, zaniedbania.

6. częściej dk, pot. «zachować się prowokująco w stosunku do kogoś, zaczepić kogoś (tylko z przeczeniem)»

To kokietka, żadnemu chłopakowi nie przepuści.

7. częściej ndk «mieć właściwości pozwalające na przenikanie cieczy, promieni świetlnych, być porowatym, mało spoistym, nieszczelnym»

Podeszwy butów przepuszczały wodę.

Zasłony przepuszczały światło.

Minerał przepuszcza promienie świetlne.

Nieprzemakalny płaszcz nie przepuszczał wilgoci.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przepuścić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}przepuszczać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przepuścić — Ktoś wygląda jak przepuszczony przez wyżymaczkę zob. wyżymaczka …   Słownik frazeologiczny

  • przepuszczać — → przepuścić …   Słownik języka polskiego

  • przepuszczać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przepuszczaćam, przepuszczaća, przepuszczaćają, przepuszczaćany {{/stl 8}}– przepuścić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, przepuszczaćpuszczę, przepuszczaćci, przepuszczaćpuść, przepuszczaćpuszczony {{/stl 8}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • darować — dk IV, darowaćruję, darowaćrujesz, darowaćruj, darowaćował, darowaćowany darowywać ndk VIIIa, darowaćowuję, darowaćowujesz, darowaćowuj, darowaćowywał, darowaćowywany 1. «dać na własność; ofiarować, podarować» Darować komu jakiś drobiazg, książkę …   Słownik języka polskiego

  • karta — ż IV, CMs. kartarcie; lm D. kart 1. «luźny kawałek papieru, różnego kształtu i różnej wielkości (często druczek, formularz, dokument); także: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp., obejmująca dwie stronice» Czysta, zapisana karta.… …   Słownik języka polskiego

  • opuścić — dk VIa, opuszczę, opuścićcisz, opuść, opuścićcił, opuszczony opuszczać ndk I, opuścićam, opuścićasz, opuścićają, opuścićaj, opuścićał, opuścićany 1. «zmienić położenie czegoś przez skierowanie ku dołowi; zniżyć, zwiesić, spuścić» Opuścić rękę.… …   Słownik języka polskiego

  • przecedzić — dk VIa, przecedzićdzę, przecedzićdzisz, przecedzićcedź, przecedzićdził, przecedzićdzony przecedzać ndk I, przecedzićam przecedzićasz, przecedzićają, przecedzićaj, przecedzićał, przecedzićany «przepuścić przez filtr, sito itp.; przesączyć»… …   Słownik języka polskiego

  • przechlać — dk I, przechlaćam, przechlaćasz, przechlaćają, przechlaćaj, przechlaćał, przechlaćany posp. «stracić, zmarnować coś na picie wódki, przepuścić pieniądze na wódkę; przepić» …   Słownik języka polskiego

  • przeciec — dk Vc, przecieccieknie, przeciecciekł, rzad. XI, przeciecciecze, przecieccieką a. przecieknąć dk Vc, przecieccieknie, przeciecciekł a. przeciecnął przeciekać ndk I, przeciecka, przeciecają, przeciecał 1. «o czymś dziurawym, nieszczelnym,… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.