przeraźliwie


przeraźliwie
\przeraźliwieej
1. «budząc przerażenie, lęk, grozę; przeszywająco»

Przeraźliwie krzyknąć, wrzasnąć.

Przeraźliwie błysnęło się, zagrzmiało.

Syreny przeraźliwie wyły.

Samoloty przeraźliwie huczały.

2. «w dużym stopniu, bardzo; okropnie, strasznie»

Przeraźliwie ciemno, zimno.

Przeraźliwie blada twarz.

Przeraźliwie chudy chłopak.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przeraźliwie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., przeraźliwieej {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w sposób budzący strach, lęk, poruszenie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przeraźliwie krzyczeć, jęczeć. Przeraźliwie ziało pustką. Błysnęło… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyć — ndk Xa, wyję, wyjesz, wyj, wył 1. «o niektórych zwierzętach: wydawać głos przeciągły, jednostajny, zawodzący» Wilk wył przeraźliwie. Hieny wyły z głodu. 2. «o ludziach: głośno, przeraźliwie krzyczeć, wrzeszczeć; płakać głośno, żałośnie» Wyć z… …   Słownik języka polskiego

  • oścień — przestarz. Wierzgać przeciw ościeniowi «buntować się daremnie przeciw nieuniknionemu»: „Nie usnę w żaden sposób!” – pomyślał Adaś. Natura jednak, baba przeraźliwie mądra i doświadczona, ujrzawszy krnąbrnego chłopczynę, zarzuciła na jego rozpaloną …   Słownik frazeologiczny

  • chrapać — ndk IX, chrapaćpię, chrapaćpiesz, chrap, chrapaćał chrapnąć dk Va, chrapaćnę, chrapaćniesz, chrapaćnij, chrapaćnął, chrapaćnęła, chrapaćnęli, chrapaćnąwszy 1. «wydawać podczas snu świszczące, charkotliwe dźwięki (zbliżone do brzmienia głosek:… …   Słownik języka polskiego

  • kocisko — n rzad. m odm. jak n II, N. kociskokiem; lm D. kocisków zgr. od kot (zwykle w zn. 1) Wielkie, stare kocisko. Kocisko przeraźliwie miauczało …   Słownik języka polskiego

  • nudno — nudnoniej przysłów. od nudny Bardzo, przeraźliwie nudno. Opowiadać, mówić nudno. Na imieninach było dosyć nudno. ∆ Nudno komuś (jest) «ktoś się nudzi» …   Słownik języka polskiego

  • przejmująco — «w sposób przenikający do głębi; przenikliwie, przeraźliwie, rozdzierająco, wzruszająco» Było przejmująco zimno. Głos brzmiał przejmująco żałośnie. Prosić o coś przejmująco. Syrena wyła przejmująco …   Słownik języka polskiego

  • ryczeć — ndk VIIb, ryczećczę, ryczećczysz, rycz, ryczećczał, ryczećczeli ryknąć dk Va, ryczećnę, ryczećniesz, ryczećnij, ryczećnął, ryczećnęła, ryczećnęli, ryczećnąwszy 1. «o niektórych dzikich zwierzętach, np. jeleniu, lwie, niedźwiedziu i o bydle… …   Słownik języka polskiego

  • świstać — ndk IX, świszczę, świszczesz, świszcz, świstaćał, świstaćany a. I, świstaćam, świstaćasz, świstaćają, świstaćaj świsnąć dk Va, świstaćnę, świśniesz, świśnij, świstaćnął, świstaćnęła, świstaćnęli, świśnięty, świstaćnąwszy 1. «wydawać świst»… …   Słownik języka polskiego

  • wniebogłosy — pot. «bardzo głośno, przeraźliwie» Krzyczeć, lamentować, wydzierać się wniebogłosy …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.