przerobić


przerobić
dk VIa, \przerobićbię, \przerobićbisz, \przerobićrób, \przerobićbił, \przerobićbiony - przerabiać ndk I, \przerobićam, \przerobićasz, \przerobićają, \przerobićaj, \przerobićał, \przerobićany
1. «opracować coś powtórnie, zmienić kształt, formę czegoś dostosowując do nowego przeznaczenia; wykonać jakiś przedmiot z innego»

Przerobić kapelusz, płaszcz.

Przerobić garsonkę na sukienkę.

Spódnica przerobiona ze spodni.

Przerobić łóżko na tapczan.

Przerobić utwór dramatyczny na komedię muzyczną.

Przerabiać powieści na scenariusze filmowe.

pot. Przerobić kogoś a) «zmienić czyjś charakter, czyjeś przekonania» b) posp. «postawić kogoś w złej, niekorzystnej dla niego sytuacji, ośmieszyć, wykpić, pognębić kogoś»
◊ Przerobić kogoś (coś) na swoje kopyto «zmienić kogoś (coś) według swych przekonań, na swój sposób»
2. «zużyć, wykorzystać surowiec na zrobienie czegoś; przetworzyć surowiec na półprodukt lub produkt»

Przerobić buraki na cukier.

Przerabiać surówkę na stal.

Przerabiać ropę naftową na benzynę.

3. «ucząc się przyswoić sobie jakiś zasób wiedzy, zapoznać się z wyznaczonym programem, działem wiedzy; ucząc kogoś wpoić mu jakiś zasób wiedzy; przestudiować»

Przerobić ćwiczenia, zadania.

Przerobić całą fizykę, matematykę.

Przerobić z uczniami program roku szkolnego.

Opanować przerobiony materiał.

4. częściej dk «w dziewiarstwie: wykonać na drutach część roboty, przenieść oczka z jednego drutu na drugi robiąc dzianinę»

Przerobić kilka rzędów.

Przerobić pięć oczek.

5. tylko dk, pot. «spędzić jakiś czas na pracy; przepracować»

Przerobić 20 lat w fabryce.

Przerobił cały dzień w warsztacie.

przerobić się pot. «zmęczyć się pracując ponad siły; przepracować się»

Przerobić się przy żniwach.

Przerobił się w ogrodzie, na działce.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przerobić — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}przerabiać I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}przerobić II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, przerobićbię, przerobićbi, przerobićrób, przerobićbiony {{/stl 8}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przerobić — coś na własną, na swoją modłę zob. modła 3. Przerobić kogoś na swoją modłę zob. modła 4. Przerobić kogoś na swoje, własne kopyto zob. kopyto 1 …   Słownik frazeologiczny

  • przerobić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} zmęczyć się bardzo pracą; przepracować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przerobić się na budowie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przerabiać — Przerobić coś na własną, na swoją modłę zob. modła 3. Przerobić kogoś na swoją modłę zob. modła 4. Przerobić kogoś na swoje, własne kopyto zob. kopyto 1 …   Słownik frazeologiczny

  • przerabiać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przerabiaćam, przerabiaća, przerabiaćają, przerabiaćany {{/stl 8}}– przerobić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, przerabiaćbię, przerabiaćbi, przerabiaćrób, przerabiaćbiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • modła — 1. Na jakąś, czyjąś modłę, na modłę czegoś «naśladując kogoś, coś, wzorując się na kimś, na czymś; na wzór, na podobieństwo»: „Bieg” nie jest dramatem, lecz epopeją sceniczną, fascynującą propozycją teatralną na staroświecką, barokową modłę. J.… …   Słownik frazeologiczny

  • własny — 1. Na własną prośbę; na własne żądanie a) «dobrowolnie, zgodnie z wolą zainteresowanego, na jego życzenie»: Policja podała, że na własną prośbę wypisał się ze szpitala. Rzecz 15/03/2000. b) żart. «z własnej winy»: (...) wbrew zdrowemu rozsądkowi …   Słownik frazeologiczny

  • swój — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. M. m swój, n swoje || swe, ż swoja || swa, D. m n swojego || swego, ż swojej || swej, C. m n swojemu || swemu, ż swojej || swej, B. mż = D., mnż n = M., ż swoją || swą, N. m n swoim || swym, ż swoją || swą, Mc. m n… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kopyto — 1. pot. Przerobić kogoś na swoje, własne kopyto «zmienić czyjś charakter, sposób postępowania tak, żeby go upodobnić do siebie» 2. pot. Robić, zrobić coś, robić, zrobić wszystko na jedno kopyto «robić, zrobić coś lub wszystko jednakowo, według… …   Słownik frazeologiczny

  • fason — m IV, D. u, Ms. fasonnie; lm M. y 1. «krój, wzór, model ubioru» Modny, nowy, stary fason. Fason czapki, sukni, kołnierza. Dobrać, wybrać fason. Kapelusz stracił fason. ◊ pot. Przerobić kogoś na swój fason «urobić kogoś na swój sposób;… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.