przerwać


przerwać
dk IX, \przerwaćrwę, \przerwaćrwiesz, \przerwaćrwij, \przerwaćał, \przerwaćany - przerywać ndk I, \przerwaćam, \przerwaćasz, \przerwaćają, \przerwaćaj, \przerwaćał, \przerwaćany
1. «rwąc przepołowić coś, przedzielić na dwie części, rozerwać, zrobić wyrwę w czymś»

Przerwać nitkę, sznurek.

Zawodnik przerwał taśmę na mecie.

Woda przerwała groblę, tamę.

Nieprzyjaciel przerwał linię frontu.

przen.

Przerwana komunikacja.

Przerwana łączność telefoniczna.

Przerwany prąd.

2. «przeszkodzić w czymś, nie pozwolić skończyć; wstrzymać działanie, tok czegoś; zakłócić, zamącić stan czegoś»

Gwałtowna burza przerwała pracę w polu.

Hałas przerwał komuś sen.

Muzyka przerywana komunikatami.

Świergot ptaków przerywał leśną ciszę.

Wojna przerwała komuś studia.

∆ Przerwać ciążę «usunąć płód wywołując poronienie»
◊ Przerwać komuś «wtrącić się do czyjejś rozmowy»
3. «przestać coś robić, zanim dana czynność została zakończona; urwać»

Przerwać pracę, naukę, studia.

Przerwać czytanie książki, pisanie listu.

Przerwać dostawę, transport czegoś.

Przerwać budowę domu.

Nie przerwać spaceru mimo deszczu.

Statek przerwał rejs.

Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. (Mickiewicz)

◊ Przerwać w pół słowa, w pół zdania, przerwać komuś w pół słowa, w pół zdania «przestać mówić albo przerwać czyjąś wypowiedź nagle, nie dokończywszy lub nie dając dokończyć słowa, zdania»
4. ogr. roln. «przerzedzić rośliny zbyt gęsto rosnące, wyrwawszy niektóre z nich»

Przerwać buraki, marchew.

Przerwać astry, nagietki.

przerwać się - przerywać się
1. «zostać przerwanym, rozerwanym na dwie części»

Sznurowadło się przerwało.

Sznurek, łańcuszek, pasek się przerwał.

Korale się przerwały.

Linia wysokiego napięcia się przerwała.

2. «doznać przerwy w trwaniu; zostać wstrzymanym, zakłóconym, zamąconym»

Dyskusja, rozmowa się przerwała.

Śpiew się przerywał, wreszcie ucichł.

Łączność z dywizją się przerwała.

3. zwykle dk, środ. «przedostać się przez coś siłą; przebić się, przedrzeć się»

Czołgi przerwały się na pozycje nieprzyjaciela.

4. zwykle dk, pot. «doznać wewnętrznego obrażenia na skutek nadmiernego wysiłku fizycznego; podźwignąć się»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • przerwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}w pół słowa [zdania] {{/stl 13}}{{stl 7}} wtrącić się, przerwać komuś, nie czekając, aż skończy mówić; przeszkodzić komuś w kontynuowaniu wypowiedzi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przerwali mu w pół słowa,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przerwać (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. przerywać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przerwać w pół słowa [zdania] — {{/stl 13}}{{stl 7}} nie skończyć rozpoczętej wypowiedzi, nagle przestać mówić : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wzruszył się i przerwał w pół słowa. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przerywać się – przerwać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulegać rozerwaniu na dwie części : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sznurek, wąż się przerwał. To słaba linka, często się przerywa. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przerywać — → przerwać …   Słownik języka polskiego

  • przerywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przerywaćam, przerywaća, przerywaćają, przerywaćany {{/stl 8}}– przerwać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIb, przerywaćrwę, przerywaćrwie, przerywaćrwij, przerywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zerwać — dk IX, zerwaćrwę, zerwaćrwiesz, zerwaćrwij, zerwaćrwał, zerwaćrwany zrywać ndk I, zerwaćam, zerwaćasz, zerwaćają, zerwaćaj, zerwaćał, zerwaćany 1. «ciągnąc, szarpiąc odłączyć, oderwać coś od czegoś; zdjąć coś gwałtownie; zedrzeć» Zrywać kwiaty.… …   Słownik języka polskiego

  • oderwać — dk IX, oderwaćrwę, oderwaćrwiesz, oderwaćrwij, oderwaćrwał, oderwaćrwany odrywać ndk I, oderwaćam, oderwaćasz, oderwaćają, oderwaćaj, oderwaćał, oderwaćany 1. «ciągnąc lub szarpiąc odłączyć coś od jakiejś całości, urwać część czegoś; odedrzeć,… …   Słownik języka polskiego

  • poprzerywać — dk I, poprzerywaćam, poprzerywaćasz, poprzerywaćają, poprzerywaćaj, poprzerywaćał, poprzerywaćany «przerwać coś w wielu miejscach, przerwać wiele czegoś, jedno po drugim» Poprzerywać sznury, kable. Wezbrana rzeka poprzerywała tamy. poprzerywać… …   Słownik języka polskiego

  • pół — «połowa czegoś, jedna z dwóch równych części» Pół jabłka. Pół miesiąca, roku. Pół szklanki herbaty. Dwa i pół metra materiału. Podzielić coś na pół. ∆ Pół czarnej «mała porcja czarnej kawy» ∆ Pół do pierwszej, drugiej itd. «godzina dwunasta,… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.