przerzucić


przerzucić
dk VIa, \przerzucićcę, \przerzucićcisz, \przerzucićrzuć, \przerzucićcił, \przerzucićcony - przerzucać ndk I, \przerzucićam, \przerzucićasz, \przerzucićają, \przerzucićaj, \przerzucićał, \przerzucićany
1. «rzucić coś z jednego miejsca na inne, rzucić coś przez coś, nad czymś albo kimś»

Przerzucić ziemię, gruz koparkami.

Przerzucać cegły z rąk do rąk.

Przerzucić paczki w inne miejsce.

Przerzucić kamień przez płot.

Przerzucić piłkę ponad siatką.

techn. Przerzucić bieg «w pojazdach mechanicznych: zmienić szybkość jazdy przez odpowiednie sprzęgnięcie przekładni skrzynki biegów»
◊ Przerzucić na kogoś ciężary, obowiązki, pracę, odpowiedzialność itp. «obciążyć kogoś własnymi obowiązkami, własną pracą, odpowiedzialnością itp.»
przen. «skierować kogoś dokądś, zorganizować przedostanie się kogoś skądś na inne miejsce, dostarczenie czegoś, często drogą nielegalną (zwłaszcza w okresie okupacji hitlerowskiej)»

Przerzucić broń.

Przerzucić desant.

Przerzucić łączników przez granicę.

Przerzucać narkotyki do różnych krajów.

2. «zarzucić, założyć coś tak, aby zwisało z drugiej strony czegoś; rzucając przewiesić»

Przerzucić kurtkę, szal, torbę przez ramię.

Przerzucić linkę przez bloczek.

Płaszcz przerzucony przez fotel.

◊ Przerzucić most, kładkę nad czymś «zbudować most, położyć nad czymś kładkę»
3. «przełożyć wiele czegoś w pośpiechu, bezładnie; przewrócić, przetrząsnąć coś»

Przerzucić wszystko w biurku, w szufladzie szukając czegoś.

Przerzucić bieliznę na półkach.

◊ Przerzucić kartki, stronice «przełożyć, przekartkować pośpiesznie kartki książki, przeglądając ją pobieżnie»
◊ Przerzucić książkę, czasopismo, gazetę itp. «przejrzeć pobieżnie, przeczytać niedokładnie książkę, czasopismo, gazetę itp.»
4. pot. «spowodować zmianę miejsca pobytu kogoś, zmianę pracy itp.»

Przerzucić robotników do innej budowy.

Przerzucić wojsko na inne pozycje.

Przerzucano ucznia ze szkoły do szkoły.

przerzucić się - przerzucać się
1. «zmienić (zwykle szybko) miejsce pobytu, pracę itp.; zacząć zajmować się czymś innym, wykonywać coś innego niż poprzednio»

Przerzucić się do innej szkoły, na inny wydział uczelni.

Autor przerzucił się z prozy na poezję.

Rolnik przerzucił się na hodowlę.

◊ Przerzucać się z jednej ostateczności w drugą «zmieniać krańcowo zdanie, sposób postępowania, poglądy»
◊ Przerzucać się słowami «prowadzić rozmowę nic nie znaczącą; także wymyślać sobie wzajemnie, wyzywać się»
2. «zostać przeniesionym, rozprzestrzenić się, utworzyć się, powstać w innym miejscu»

Ogień przerzucił się na sąsiednie budynki.

Rdza przerzuciła się na dalsze części karoserii.

Nowotwór przerzucił się na wątrobę.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przerzucać się – przerzucić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zmieniać zawód, pracę, zainteresowania, zaczynać korzystać z nowych metod działania; także: zmieniać miejsce pracy, nauki itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Z rzeźby przerzucił się na… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przerzucać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przerzucaćam, przerzucaća, przerzucaćają, przerzucaćany {{/stl 8}}– przerzucić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, przerzucaćcę, przerzucaćci, przerzucaćrzuć, przerzucaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1 …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odbić — 1. pot. Komuś odbiła palma, posp. szajba «ktoś stracił równowagę psychiczną, oszalał; komuś coś strzeliło do głowy»: Kiedyś oglądałem film o takim właśnie księdzu, który (...) nawet nie wie, czy (...) przeżyje do zachodu słońca. Wystarczy, że… …   Słownik frazeologiczny

  • odbijać — 1. pot. Komuś odbiła palma, posp. szajba «ktoś stracił równowagę psychiczną, oszalał; komuś coś strzeliło do głowy»: Kiedyś oglądałem film o takim właśnie księdzu, który (...) nawet nie wie, czy (...) przeżyje do zachodu słońca. Wystarczy, że… …   Słownik frazeologiczny

  • most — m IV, D. u, Ms. moście; lm M. y 1. «budowla służąca do przeprowadzania drogi komunikacyjnej nad przeszkodą wodną, składająca się z przęseł opartych za pośrednictwem łożysk na podporach (filarach, przyczółkach)» Most drewniany, żelbetowy. Most… …   Słownik języka polskiego

  • przekartkować — dk IV, przekartkowaćkuję, przekartkowaćkujesz, przekartkowaćkuj, przekartkowaćował, przekartkowaćowany przekartkowywać ndk VIIIa, przekartkowaćowuję, przekartkowaćowujesz, przekartkowaćowuj, przekartkowaćywał, przekartkowaćywany «przerzucić… …   Słownik języka polskiego

  • ramię — n V, D. ramięmienia; lm M. ramięmiona, D. ramięmion 1. «staw łączący łopatkę z barkiem wraz z otaczającym go mięśniem; bark» Szerokie, wąskie, spadziste, proste ramiona. Iść z czymś (np. ze strzelbą, z kosą) na ramieniu. Przewiesić, przerzucić… …   Słownik języka polskiego

  • rugby — [wym. ragby] ndm sport. «gra sportowa dwu drużyn owalną piłką podawaną ręcznie lub kopaną, którą należy położyć na punktowym polu przeciwnika albo kopnięciem przerzucić ponad poprzeczką jego bramki» ‹ang.› …   Słownik języka polskiego

  • wystawić — dk VIa, wystawićwię, wystawićwisz, wystawićstaw, wystawićwił, wystawićwiony wystawiać ndk I, wystawićam, wystawićasz, wystawićają, wystawićaj, wystawićał, wystawićany 1. «wyjąć, wynieść coś skądś stawiając na zewnątrz» Wystawić butelki na mleko… …   Słownik języka polskiego

  • zarzucić — dk VIa, zarzucićcę, zarzucićcisz, zarzucićrzuć, zarzucićcił, zarzucićcony zarzucać ndk I, zarzucićam, zarzucićasz, zarzucićają, zarzucićaj, zarzucićał, zarzucićany 1. «rzucając zawiesić, zaczepić coś na czymś; przerzucić przez coś» Zarzucić worek …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.