przybicie


przybicie
n I
1. rzecz. od przybić.
2. lm D. \przybicieić
praw. «czynność egzekucyjna polegająca na przyznaniu osobie biorącej udział w licytacji prawa własności rzeczy sprzedanej»

Udzielić komuś przybicia.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • pozabijać — dk I, pozabijaćam, pozabijaćasz, pozabijaćają, pozabijaćaj, pozabijaćał, pozabijaćany 1. «zabić, uśmiercić wielu ludzi lub wiele zwierząt; pomordować» Na polu bitwy leżały pozabijane konie. 2. «przez zabicie czymś (przybicie czegoś) zatkać,… …   Słownik języka polskiego

  • ukrzyżować — dk IV, ukrzyżowaćżuję, ukrzyżowaćżujesz, ukrzyżowaćżuj, ukrzyżowaćował, ukrzyżowaćowany «przybić kogoś do krzyża; zadać komuś śmierć przez przybicie do krzyża» …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.