regencja


regencja
ż I, DCMs. \regencjacji (\regencjacyj)
1. hist. «rządy jednej albo kilku osób (regentów) ustanowione na okres małoletniości, choroby lub dłuższej nieobecności panującego; okres trwania tych rządów»
2. hist. «w państwie pruskim oraz na ziemiach polskich zaboru pruskiego: jednostka administracyjna pośrednia między powiatem a prowincją; urząd administrujący tą jednostką; urząd, stanowisko regenta»
3. szt. «styl w sztuce francuskiej (głównie w meblarstwie i dekoracji wnętrz), związany z okresem regencji Filipa Orleańskiego (1715-1723), mający cechy pośrednie między barokiem a rokokiem»
śrdwłc.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • regencja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. regencjacji {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} rządy jednej lub kilku osób, sprawowane podczas małoletniości, choroby lub nieobecności władcy; też: okres trwania tych rządów… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.