abnegat
m IV, DB. -a, Ms. \abnegatacie; lm M. \abnegataci, DB. -ów
«człowiek nie dbający o swój wygląd, o własne wygody»
łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • abnegat — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I, Mc. abnegatacie; lm M. abnegataci {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek wyrzekający się korzyści, wygód, przyjemności, niedbający o swoją powierzchowność <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • abnegat — ab|ne|gat Mot Agut Adjectiu variable …   Diccionari Català-Català

  • TIGRIS — I. TIGRIS quadrupedum pulcherrima, ut pavo avium, Oppianus, Cyneget. l. 3. v. 340. Τίγριδος αὖ μετέπειτα κλυτὸν δέμας ἀείδωμεν Τῆς οὐ τερπνότερον φύσις ὤπαϚε τεχνήεςςα, Ο᾿φθαλμοῖσιν ἰδεῖν, θηρῶν μετὰ πουλυν` ὅμιλον, Τόςςον δ᾿ ἐν θήρεςςι μέγ᾿… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • abnegate — [ abnɪgeɪt] verb formal renounce or reject (something desired or valuable). Derivatives abnegation noun abnegator noun Origin C17 (earlier (ME) as abnegation): from L. abnegat , abnegare renounce , from ab away, off + negare deny …   English new terms dictionary

  • deliberer — Deliberer, acut. Est traiter par conference d opinions d aucune chose, Consultare. Ainsi dit on, Il faut deliberer de la guerre, De bello consultandum est. Liu. lib. 23. Deliberé, neutr. acut. C est resolu et arresté au conseil. Mot usité és… …   Thresor de la langue françoyse

  • abnegate — v.tr. 1 give up or deny oneself (a pleasure etc.). 2 renounce or reject (a right or belief). Derivatives: abnegator n. Etymology: L abnegare abnegat (as AB , negare deny) …   Useful english dictionary

  • abnegative — abnegative, a. rare. (ˈæbnɪˌgeɪtɪv) [f. abnegāt ppl. stem of abnegāre (see abnegate) + ive, as if ad. L. *abnegātīvus.] Of or belonging to abnegation; denying; renouncing; negative. Not in Craig 1847; Webster cites Clarke …   Useful english dictionary