rozsiec


rozsiec
dk XI, \rozsiecsiekę, \rozsiecsieczesz, \rozsiecsiecz, \rozsiecsiekł, \rozsiecsieczony
«tnąc zadać śmiertelne rany; rozpłatać, rozsiepać»

Rozsiec kogoś szablą.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • roznieść — dk XI, roznieśćniosę, roznieśćniesiesz, roznieśćnieś, roznieśćniósł, roznieśćniosła, roznieśćnieśli, roznieśćniesiony, roznieśćniósłszy roznosić ndk VIa, roznieśćnoszę, roznieśćsisz, roznieśćnoś, roznieśćsił, roznieśćnoszony 1. «nosząc rozdać coś …   Słownik języka polskiego

  • rozsiekać — dk I, rozsiekaćam, rozsiekaćasz, rozsiekaćają, rozsiekaćaj, rozsiekaćał, rozsiekaćany 1. «pociąć, porąbać na kawałki; posiekać» Rozsiekać mięso. 2. → rozsiec …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.