rozsiewać


rozsiewać

Słownik języka polskiego . 2013.

  • rozsiewać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, rozsiewaćam, rozsiewaća, rozsiewaćają, rozsiewaćany {{/stl 8}}– rozsiać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIb, rozsiewaćsieję, rozsiewaćsieje, rozsiewaćsiał, rozsiewaćsiali || reg. rozsiewaćsieli, rozsiewaćsiany {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozsiać — dk Xb, rozsiaćsieję, rozsiaćsiejesz, rozsiaćsiej, rozsiaćsiał, rozsiaćsiali a. rozsiaćsieli, rozsiaćsiany rozsiewać ndk I, rozsiaćam, rozsiaćasz, rozsiaćają, rozsiaćaj, rozsiaćał, rozsiaćany 1. «siejąc rozrzucić, rozsypać nawozy sztuczne, także… …   Słownik języka polskiego

  • kąkol — m I, D. u; lm M. e, D. i «Agrostemma githago, pospolity chwast zbożowy z rodziny goździkowatych, o purpurowoliliowych kwiatach i owłosionej łodydze, nasionach zawierających trujące alkaloidy» ◊ przestarz. Siać, rozsiewać kąkol «powodować zło,… …   Słownik języka polskiego

  • pogłoska — ż III, CMs. pogłoskasce; lm D. pogłoskasek «rozpowszechniana, niepewna, nie sprawdzona wiadomość; plotka» Pogłoska o przyjeździe słynnego pianisty. Fala pogłosek. Rozpuszczać, rozsiewać pogłoski. Pogłoski krążą, kursują, szerzą się, rozchodzą się …   Słownik języka polskiego

  • połyskiwać — ndk VIIIb, połyskiwaćkuje, połyskiwaćiwał «mieć połysk, błyszczącą powierzchnię, rozsiewać blask, mienić się, lśnić, błyszczeć, świecić» Rzeka połyskiwała wśród zieleni. Słońce połyskuje zza chmur …   Słownik języka polskiego

  • prątkować — ndk IV, prątkowaćkuję, prątkowaćkujesz, prątkowaćkuj, prątkowaćował «o chorym na gruźlicę: wydzielać, rozsiewać prątki; zarażać gruźlicą» Prątkujący gruźlik …   Słownik języka polskiego

  • pylić — ndk VIa, pylićlę, pylićlisz, pyl, pylićlił, pylićlony «wzniecać, rozsiewać jakiś pył, pokrywać coś pyłem, kurzem; kurzyć, prószyć» Śnieg, kurz pyli w oczy, w twarz. Cementownia pyli. pylić się 1. «pokrywać się pyłem, kurzem» Okna pylą się w… …   Słownik języka polskiego

  • rozpraszać — ndk I, rozpraszaćam, rozpraszaćasz, rozpraszaćają, rozpraszaćaj, rozpraszaćał, rozpraszaćany rozproszyć dk VIb, rozpraszaćszę, rozpraszaćszysz, rozpraszaćprosz, rozpraszaćszył, rozpraszaćszony 1. «prósząc rozsypywać, rozsiewać, rozrzucać;… …   Słownik języka polskiego

  • roztoczyć — dk VIb, roztoczyćczę, roztoczyćczysz, roztoczyćtocz, roztoczyćczył, roztoczyćczony roztaczać ndk I, roztoczyćam, roztoczyćasz, roztoczyćają, roztoczyćaj, roztoczyćał, roztoczyćany 1. «rozłożyć, rozprostować coś zwiniętego, stulonego; rozpostrzeć …   Słownik języka polskiego

  • szerzyć — ndk VIb, szerzyćrzę, szerzyćrzysz, szerz, szerzyćrzył, szerzyćrzony 1. «czynić coś znanym, głośnym; rozgłaszać, upowszechniać, rozkrzewiać, propagować coś» Szerzyć oświatę, czytelnictwo. Szerzyć jakąś ideologię, jakieś zasady, hasła. 2.… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.