rozstać się


rozstać się
dk, \rozstać sięstanę się, \rozstać sięstaniesz się, \rozstać sięstań się, \rozstać sięstał się - rozstawać się ndk IX, \rozstać sięstaję się, \rozstać sięstajesz się, \rozstać sięwaj się, \rozstać sięwał się
1. «oddalić się, odejść od kogoś, zwykle pożegnawszy się z nim; zerwać z kimś łączność, kontakt, rozłączyć się z kimś»

Rozstać się z kimś na krótko, na zawsze.

Rozstać się z kimś w gniewie, w zgodzie.

Po krótkiej rozmowie rozstali się.

Nigdy nie rozstawał się na dłużej z rodziną.

∆ Rozstać się z mężem, z żoną «zerwać małżeństwo, wziąć rozwód»
2. «pozbyć się czegoś; oddalić coś od siebie (często z przeczeniem)»

Nie rozstawał się z teczką ani na chwilę.

Nie rozstawała się niemal ze swoim psem.

Bez żalu rozstał się ze starymi sprzętami.

Trudno mu się było rozstać z pamiątką po matce.

◊ Rozstać się z życiem, ze światem, z tym światem «umrzeć»
przen. «zaniechać czegoś, zrezygnować z czegoś»

Rozstać się z myślą, z marzeniami o czymś, z jakimś zamiarem, z nadzieją.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • rozstać się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozstawać się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozstać się — z życiem, ze światem, z tym światem zob. życie 20 …   Słownik frazeologiczny

  • rozstać się [pożegnać się] z tym światem [ze światem] — {{/stl 13}}{{stl 7}} eufemistycznie: umrzeć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niełatwo mu było rozstać się (pożegnać się) ze światem. Rozstawać się z tym światem w cierpieniach, bezboleśnie, szybko. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozstawać się — → rozstać się …   Słownik języka polskiego

  • rozstawać się — Rozstać się z życiem, ze światem, z tym światem zob. życie 20 …   Słownik frazeologiczny

  • rozstawać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Id, rozstawać sięstaję się, rozstawać sięstaje się, rozstawać sięwaj się {{/stl 8}}– rozstać się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVc, rozstawać sięstanę się, rozstawać sięstanie się, rozstawać sięstań się {{/stl 8}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pożegnać (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. żegnać (się) I{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozstać się [pożegnać się] z tym światem [ze światem] {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • świat — 1. Błagać, prosić na wszystko w świecie «usilnie, natarczywie prosić o coś» 2. Być komuś, stać się dla kogoś całym światem; przesłonić komuś (cały) świat «być, stać się jedynym przedmiotem czyichś zainteresowań, uczuć»: (...) Nie wie kiedy i… …   Słownik frazeologiczny

  • wziąć — dk Xc, wezmę, weźmiesz, weź, wziął, wzięła, wzięli, wzięty, wziąwszy 1. «ująć, chwycić, objąć (kogoś, coś) ręką, rękami lub innym narządem chwytnym (np. u zwierząt) albo narzędziem; przystosować do trzymania, niesienia» Wziąć książkę, zeszyt,… …   Słownik języka polskiego

  • życie — 1. Bez życia «bez zapału, mało energicznie» 2. Brać, traktować życie lekko «być lekkomyślnym, postępować lekkomyślnie, beztrosko, niczym się nie przejmując»: Podziwiał jego odwagę brania życia lekko i nieodpowiedzialnie, jakby to było majowe… …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.