samogłoska


samogłoska
ż III, CMs. \samogłoskasce; lm D. \samogłoskasek
jęz. «głoska dźwięczna, wymawiana przy znacznym otwarciu jamy ustnej, mogąca tworzyć sylabę»
∆ Samogłoska długa a) «samogłoska odznaczająca się dłuższym czasem trwania od przeciętnych samogłosek w danym języku (mogąca mieć wartość emfatyczną), np. daleeko, daleeko» b) «samogłoska przeciwstawiająca się pod względem funkcjonalnym, jako długa, takiej samej jakościowo samogłosce krótkiej»
∆ Samogłoska jasna «samogłoska składająca się z tonów wysokich, np. i»
∆ Samogłoska krótka «samogłoska przeciwstawiająca się pod względem funkcjonalnym, jako krótka, takiej samej jakościowo samogłosce długiej»
∆ Samogłoski niskie «samogłoski, przy których wymawianiu nie ma wyraźnego wzniesienia języka, np. polskie a»
∆ Samogłoska nosowa «samogłoska wymawiana przy biernej pozycji podniebienia miękkiego, to znaczy przy jego opuszczeniu, co powoduje przedostawanie się powietrza do jamy nosowej i powstawanie rezonansu nosowego»
∆ Samogłoska okrągła, zaokrąglona «samogłoska wymawiana z zaokrągleniem warg, np. o, u»
∆ Samogłoska płaska «samogłoska wymawiana ze spłaszczeniem warg, np. i, e»
∆ Samogłoska przednia «samogłoska wymawiana z przesunięciem języka ku przodowi»
∆ Samogłoska ścieśniona «samogłoska o zwężonej, ścieśnionej artykulacji»
∆ Samogłoska tylna «samogłoska wymawiana z cofnięciem języka ku tyłowi»
∆ Samogłoska ustna «samogłoska, której artykulacja ma miejsce w jamie ustnej bez udziału rezonatora nosowego»
∆ Samogłoski wysokie «samogłoski, przy których wymawianiu stopień wzniesienia języka jest znaczny w przodzie lub w tyle jamy ustnej»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • samogłoska — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. samogłoskasce; lm D. samogłoskasek {{/stl 8}}{{stl 7}} głoska, której jedynym źródłem dźwięku są drgania wiązadeł głosowych, charakteryzująca się brakiem zwarcia lub szczeliny na drodze przepływającego przez… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • długi — dłudzy, dłuższy 1. «mający pewien wymiar liniowy (od punktu do punktu)» Rów długi na trzy kilometry a. rów trzy kilometry długi. Suknia długa po kostki. Warkocz długi do kolan. 2. «mający duży, znaczny wymiar wzdłuż; daleko ciągnący się,… …   Słownik języka polskiego

  • okrągły — okrągłygli, okrągłyglejszy 1. «mający kształt koła, kuli, walca; zbliżony kształtem do koła, kuli, walca; zaokrąglony» Okrągły liść, stół, talerz. Okrągłe lusterko. Okrągła patera, puderniczka, taca. Okrągłe oczy. Okrągła twarz. Okrągła czekolada …   Słownik języka polskiego

  • krótki — krótkitszy 1. «mający małą długość; niedługi» Krótka sukienka. Krótkie włosy. ∆ Krótki wzrok → krótkowzroczność ∆ Krótka seria «niewielka ilość czegoś (zwykle o produkcji odzieży)» ∆ Gotować, dusić w krótkim sosie mięso, jarzyny «gotować, dusić… …   Słownik języka polskiego

  • nosowy — przym. od nos (zwykle w zn. 1) Jama, kość, chrząstka, przegroda nosowa. Otwory nosowe ptaka. ∆ Głos nosowy, odgłos, dźwięk itp. nosowy «głos człowieka mówiącego przez nos, głos stłumiony na skutek utrudnionego przepływu powietrza przez nos;… …   Słownik języka polskiego

  • o — I 1. «litera oznaczająca samogłoskę o» ∆ O kreskowane «litera ó oznaczająca brzmienie u, stosowana przede wszystkim w wypadkach, gdy samogłoska ta wymienia się z o, np. wóz wozy» 2. «samogłoska ustna wymawiana przy niewielkim wzniesieniu tylnej… …   Słownik języka polskiego

  • samogłoskowy — przym. od samogłoska System samogłoskowy jakiegoś języka. ∆ Temat, rzeczownik itp. samogłoskowy «temat, rzeczownik itp. zakończony samogłoską» …   Słownik języka polskiego

  • sylaba — ż IV, CMs. sylababie; lm D. sylabaab jęz. «odcinek głośnej artykulacji, którego ośrodkiem jest samogłoska, mogący stanowić wyraz lub część wyrazu; zgłoska» Podzielić wyraz na sylaby. ∆ Sylaba otwarta «sylaba zakończona samogłoską, np. łza, gó ra» …   Słownik języka polskiego

  • y — m a. n ndm a. m III (jako nazwa litery czytana: igrek), D. y a, N. y iem; lm M. y i rzad. m IV (jako nazwa litery czytana: ipsylon), D. y a, Ms. y ie; lm M. y y 1. tylko n ndm «samogłoska ustna pod względem artykulacyjnym i akustycznym pośrednia… …   Słownik języka polskiego

  • zgłoska — ż III, CMs. zgłoskasce; lm D. zgłoskasek 1. jęz. «rytmiczny odcinek mowy, którego ośrodkiem jest samogłoska, mogący stanowić wyraz lub część wyrazu; sylaba» Zgłoska akcentowana, nieakcentowana. Podzielić wyraz na zgłoski. ∆ Zgłoska otwarta… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.