samograj


samograj
m I, D. -a; lm M. -e, D. -ów
pot. «instrument samogrający albo aparat odtwarzający dźwięki (np. adapter, patefon)»
przen. pot. «atrakcyjny temat w dziele literackim lub plastycznym; atrakcyjny film, atrakcyjna sztuka teatralna, zawsze przychylnie przyjmowane przez odbiorców, zapewniające powodzenie; rola w sztuce dająca aktorowi pole do popisu itp.»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • samograj — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż III, D. a; lm D. ów {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} urządzenie grające automatycznie lub odtwarzające dźwięki (np. gramofon) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Puścić… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.