brunatnica


brunatnica
ż II, DCMs. \brunatnicacy; lm D. \brunatnicaic
bot. brunatnice «Phaeophyta, typ glonów wielokomórkowych, głównie morskich, obejmujący około 1500 gatunków, o plesze brunatnej, długości od kilku mm do ponad 100 m; występują masowo w morzach północnych, tworząc niekiedy rozległe skupiska; niektóre gatunki dostarczają jodu, sody, kwasu alginowego, niektóre służą jako pożywienie w Azji Wsch.»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • baniopień — m I, D. baniopieńpnia; lm M. baniopieńpnie, D. baniopieńpni bot. «Nereocystis lütkeana, glon (brunatnica) występujący w przybrzeżnej strefie Oceanu Spokojnego od Alaski po Kalifornię, dostarczający jodu i kwasu alginowego» …   Słownik języka polskiego

  • morszczyn — m IV, D. u, Ms. morszczynnie; lm M. y bot. «Fucus, glon morski, brunatnica występująca w kilkudziesięciu gatunkach rosnących w miejscach płytkich, gdzie tworzy łąki podwodne, często odsłaniane przy odpływie; najbardziej znanym jest morszczyn… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.