brunatnieć


brunatnieć
ndk III, \brunatniećeję, \brunatniećejesz, \brunatniećej, \brunatniećniał, \brunatniećnieli
1. «stawać się brunatnym»

Brunatnieć od słońca.

Palce brunatnieją od tytoniu.

2. «być brunatnym, odcinać się od tła brunatną barwą; brunatnić się»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • brunatnieć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, brunatniećeję, brunatniećeje, brunatniećniał, brunatniećnieli {{/stl 8}}– zbrunatnieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} stawać się brunatnym, nabierać koloru brunatnego : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • brunatnienie — n I rzecz. od brunatnić, brunatnieć. brunatnienie się rzecz. od brunatnić się …   Słownik języka polskiego

  • zbrunatnieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}brunatnieć I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.