bruździć


bruździć
ndk VIa, brużdżę, bruździsz, bruźdź, \bruździćdził, brużdżony
1. «robić bruzdy, pokrywać bruzdami; przyczyniać się do powstawania bruzd; ryć»

Bruździć rolę, ziemię.

Pole brużdżone przez dziki.

Zmartwienia, choroby brużdżą twarz.

2. «przeszkadzać w czymś, psuć szyki, wchodzić komuś w drogę»

Bruździć komuś w jego poczynaniach, w pomyślnym załatwieniu sprawy.

Na każdym kroku ktoś mi bruździ.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • bruździć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, brużdżę, bruździćździ, bruźdź, brużdżony {{/stl 8}}– pobruździć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} robić bruzdy, podłużne zagłębienia na powierzchni… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • brużdżenie — n I rzecz. od bruździć …   Słownik języka polskiego

  • pobruździć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}bruździć I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zabruździć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}bruździć II {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zagryzać się — I – zagryźć się {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o zwierzętach: zagryzać jeden drugiego; gryząc, pozbawiać się wzajemnie życia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uważaj, żeby te psy się nie zagryzły. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.