słuchać

ndk I, \słuchaćam, \słuchaćasz, \słuchaćają, \słuchaćaj, \słuchaćał, \słuchaćany
1. «świadomie odbierać wrażenia dźwiękowe; zwracać uwagę na to, co się słyszy; starać się słyszeć coś; odbierać i rozumieć czyjąś wypowiedź»

Słuchać uważnie, z uwagą, z zaciekawieniem, z zapartym tchem, w skupieniu.

Słuchać radia, audycji radiowej, koncertu przez radio.

Słuchać wykładu, bajki.

Lubił słuchać o duchach, o czarach.

Słuchać, co ktoś opowiada.

Słuchał, jak gra kapela.

Słucha, czy ktoś nie puka.

Słuchaj, kiedy do ciebie mówię.

∆ Słuchaj, słuchajcie «potoczna forma zwracania się do kogoś, rozpoczynania z kimś rozmowy»
∆ Słucham? «grzecznościowa forma zapytania o coś, czego się nie dosłyszało»
rel. Słuchać spowiedzi «o księdzu: spowiadać kogoś»
◊ Słuchać piąte przez dziesiąte, słuchać jednym uchem (a drugim wypuszczać) «słuchać nieuważnie, z roztargnieniem»
◊ Słuchać czegoś jak bajki o żelaznym wilku «dziwić się czemuś, nie móc czemuś uwierzyć, uważać coś za nieprawdopodobne»
□ Słuchaj uchem, a nie brzuchem.
2. pot. «być posłusznym komuś, czemuś; słuchać się»

Słuchać ślepo rodziców.

□ Kto nie słucha ojca, matki, ten słucha psiej skóry «kto nie jest posłuszny rodzicom, ten słucha bębna w wojsku»
słuchać się to samo, co słuchać w zn. 2

Słuchać się kogoś we wszystkim.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • słuchać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, słuchaćam, słuchaća, słuchaćają, słuchaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} być nastawionym na wrażenia dźwiękowe, świadomie odbierać takie wrażenia za pomocą zmysłu słuchu :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • słuchać — Nie chcieć (nawet) słuchać o czymś «kategorycznie się na coś nie zgadzać, zdecydowanie odmawiać»: Poprzednio ofiarowywali Łokietkowi sumę znacznie większą, ale ten słuchać nie chciał o żadnym targu. P. Jasienica, Polska Piastów. Słuchać z… …   Słownik frazeologiczny

  • słuchać się — {{/stl 13}}{{stl 7}}to samo co słuchać w zn. 2.: Słuchać się mamy. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • słuchać jednym uchem (a drugim wypuszczać) — {{/stl 13}}{{stl 7}} słuchać bardzo nieuważnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tego, co mówiłem, słuchał jednym uchem, a drugim wypuszczał. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • półuchem — Słuchać, wysłuchać czegoś półuchem «słuchać nieuważnie, niedokładnie; słuchać jednym uchem»: Aldo z Anną szli przed nami, rejent towarzyszył mnie. Słuchałem półuchem tego, co mi mówił, patrzyłem na młodych idących przodem. J. Iwaszkiewicz, Nowele …   Słownik frazeologiczny

  • chciwy — Słuchać, chłonąć itp. coś chciwym uchem «słuchać uważnie, z zaciekawieniem, zwracając uwagę na każde słowo»: Maszli czas wolny, by długiego dyskursu wysłuchać? – Z radością, chciwym uchem przyjmę każde słowo Waszej Eminencji! Z. Kossak, Wina.… …   Słownik frazeologiczny

  • ucho — 1. Ciągnąć, wyciągnąć kogoś za uszy «pomagać, pomóc komuś w osiągnięciu czegoś, co jest, było dla niego bardzo trudne, przekracza, przekraczało jego możliwości»: Okazało się prędko, że i Zbyszek jest bystry, zdolny, a w zamian za lekcje… …   Słownik frazeologiczny

  • ucho — n II; lm MB. uszy, D. uszu (uszów), C. uszom, N. uszami (uszyma), Ms. uszach 1. «parzysty narząd słuchu i równowagi u kręgowców (u człowieka i ssaków składający się z ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego) znajdujący się po obu stronach… …   Słownik języka polskiego

  • półuchem — zwykle w zwrocie: Słuchać półuchem «słuchać nieuważnie; słuchać jednym uchem» …   Słownik języka polskiego

  • wilk — m III, DB. a, N. wilkkiem; lm M. i 1. «Canis lupus, ssak drapieżny z rodziny psów, o sierści płowej, z domieszką czerni na grzbiecie, masywnie zbudowany; zamieszkuje obszary zalesione, tundry i stepy Eurazji i Ameryki Płn.» Stado, wataha wilków.… …   Słownik języka polskiego

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.