sprawić


sprawić

Słownik języka polskiego . 2013.

  • sprawić — komuś bal zob. bal 4. Sprawić komuś baty, cięgi, lanie, łomot, manto, łaźnię itp. zob. spuścić 2 …   Słownik frazeologiczny

  • sprawić — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}łaźnię {{/stl 13}}{{stl 7}} wymierzyć komuś karę cielesną, sprawić lanie; pobić kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Za te wybryki sprawię ci łaźnię. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sprawić [spuścić] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}manto {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} zbić kogoś (najczęściej za karę) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ojciec sprawił jej manto za to, że wróciła późno do domu. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sprawiać — Sprawić komuś bal zob. bal 4. Sprawić komuś baty, cięgi, lanie, łomot, manto, łaźnię itp. zob. spuścić 2 …   Słownik frazeologiczny

  • sprawiać — ndk I, sprawiaćam, sprawiaćasz, sprawiaćają, sprawiaćaj, sprawiaćał, sprawiaćany sprawić dk VIa, sprawiaćwię, sprawiaćwisz, spraw, sprawiaćwił, sprawiaćwiony 1. «być przyczyną czegoś, powodować, wywoływać, czynić coś» Sprawiać (komuś) kłopot,… …   Słownik języka polskiego

  • wybić — dk Xa, wybićbiję, wybićbijesz, wybićbij, wybićbił, wybićbity wybijać ndk I, wybićam, wybićasz, wybićają, wybićaj, wybićał, wybićany 1. «uderzeniem spowodować wypadnięcie czegoś; wypchnąć, wysadzić, wytłuc, wytrącić coś» Wybić szybę. Wybić dno… …   Słownik języka polskiego

  • wykierować — dk IV, wykierowaćruję, wykierowaćrujesz, wykierowaćruj, wykierowaćował, wykierowaćowany rzad. wykierowywać ndk VIIIa, wykierowaćowuję, wykierowaćowujesz, wykierowaćowuj, wykierowaćywał, wykierowaćywany 1. «zwrócić, ustawić coś w jakimś kierunku,… …   Słownik języka polskiego

  • sprawiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, sprawiaćam, sprawiaća, sprawiaćają, sprawiaćany {{/stl 8}}– sprawić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, sprawiaćwię, sprawiaćwi, sprawiaćwiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} czynić… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przywrócić — 1. Przywrócić coś do życia «sprawić, że coś funkcjonuje na nowo»: (...) nowoczesna technika budowlana ratuje od zagłady lub przywraca do życia zabytkowe obiekty dawnej architektury i budownictwa. MłT 3/1971. 2. Przywrócić kogoś do życia «sprawić …   Słownik frazeologiczny

  • przywracać — 1. Przywrócić coś do życia «sprawić, że coś funkcjonuje na nowo»: (...) nowoczesna technika budowlana ratuje od zagłady lub przywraca do życia zabytkowe obiekty dawnej architektury i budownictwa. MłT 3/1971. 2. Przywrócić kogoś do życia «sprawić …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.