sprawować


sprawować
ndk IV, sprawuję, sprawujesz, sprawuj, \sprawowaćował, \sprawowaćowany
«spełniać obowiązki, wykonywać zadania wynikające z zajmowanego stanowiska, wykonywanego zawodu itp.; pełnić jakąś funkcję»

Sprawować władzę, rządy, nadzór, kontrolę.

Sprawować opiekę nad kimś.

Sprawować jakiś urząd, jakąś godność.

∆ Sprawować mandat (np. mandat radnego, mandat poselski) «być przedstawicielem wyborców (być radnym, posłem)»
sprawować się «postępować w określony sposób; zachowywać się, działać»

Dobrze sprawował się w szkole.

Sprawuj się cicho w lesie, w górach.

Nowe urządzenie sprawuje się dobrze.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • sprawować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, sprawowaćwuję, sprawowaćwuje, sprawowaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} pełnić jakąś funkcję, piastować jakiś urząd, wykonywać związane z tym obowiązki : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sprawować poselstwo, rządy, sąd. Sprawować jakąś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sprawować się — {{/stl 13}}{{stl 7}} zachowywać się, postępować, działać w określony sposób; prowadzić się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sprawować się źle, dobrze, grzecznie. Samochód sprawuje się dobrze. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • protektorat — m IV, D. u, Ms. protektoratacie 1. blm «opieka osoby wpływowej nad kimś, nad czymś; dozór honorowy osobistości lub instytucji nad jakimś przedsięwzięciem» Protektorat nad pracą jakiegoś komitetu, stowarzyszenia, nad wystawą, nad zjazdem. Objąć,… …   Słownik języka polskiego

  • prowadzić — ndk VIa, prowadzićdzę, prowadzićdzisz, prowadzićwadź, prowadzićdził, prowadzićdzony 1. «wieść kogoś, coś do jakiegoś miejsca, do celu; przeprowadzać kogoś, kto nie zna drogi albo sam iść nie może, wskazywać komuś drogę» Prowadzić dziecko za rękę …   Słownik języka polskiego

  • rządzić — ndk VIa, rządzićdzę, rządzićdzisz, rządź, rządzićdził, rządzićdzony 1. «sprawować rządy, mieć władzę, panować nad kimś, nad czymś, władać, kierować kimś albo czymś; zarządzać, rozporządzać czymś» Rządzić mądrze, sprawnie, sprawiedliwie,… …   Słownik języka polskiego

  • sprawowanie — n I 1. rzecz. od sprawować. 2. to samo, co sprawowanie się Mieć piątkę ze sprawowania. Wzorowe, nienaganne sprawowanie. sprawowanie się rzecz. od sprawować się …   Słownik języka polskiego

  • protektorat — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. protektoratacie, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} opieka, zwykle formalna, roztaczana nad kimś lub nad czymś przez możną, wpływową osobę; honorowa opieka, dozór… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Щербич Павел — (Szczerbicz, 1552 1609) польский законовед, уроженец Кракова. Был секретарем короля Стефана Батория, затем декретным писарем его и Сигизмунда III. В 1588 г. принадлежал к комиссии по исправлению Литовского статута. Потеряв жену, Щ. вступил в… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Петрици, Себастьян — Себастьян Петрици из Пильзна польск. Sebastian Petrycy или лат. Sebastianus Petricius Pilsnanus …   Википедия

  • dusza — 1. Aż dusza rośnie «powiedzenie wyrażające radość, zadowolenie z czegoś»: (...) zgodnie pracują, pomagają sobie... aż dusza rośnie (...). Roz bezp 2001. 2. Bratnia, pokrewna, przyjazna dusza «człowiek bliski komuś pod jakimś względem, podobny do… …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.