stroić


stroić
ndk VIa, stroję, stroisz, strój, stroił, strojony
1. «ubierać (kogoś) elegancko, starannie, wytwornie; ozdabiać, przystrajać coś»

Stroić kogoś w futra i biżuterię.

Stroić pannę młodą do ślubu.

Stroić choinkę.

2. «stanowić ozdobę, przybranie; zdobić»

Koronki stroiły suknię.

Diadem stroił jej głowę.

3. «nadawać instrumentom muzycznym właściwy ton przez odpowiednie naciąganie strun»

Stroić fortepian, skrzypce.

4. rad. «zmieniać częstotliwość rezonansową obwodu w celu zrównania jej z określoną wartością częstotliwości (szczególnie z częstotliwością źródła prądu) przez zmianę indukcyjności cewki lub pojemności kondensatora obwodu»

Stroić odbiornik radiowy.

5. daw. «robić, wyprawiać, wyrabiać; przyrządzać»
dziś tylko we fraz. Stroić kpiny, drwinki, figle, żarty (z kogoś, z czegoś) «kpić, figlować, żartować»
◊ Stroić miny «robić, przybierać różne miny (zwykle w celu zwrócenia na siebie uwagi)»
przestarz. Stroić ceregiele, fanaberie, fochy, fumy «grymasić, dąsać się, droczyć się»
stroić się «ubierać się starannie, elegancko, wytwornie; przyozdabiać się czymś, upiększać się»

Stroić się na bal, na wesele.

Lubiła się stroić.

Żona stroi się w alkierzu, chce się wydać urodziwa. (Wyspiański)

◊ Stroić się w cudze piórka «przypisywać sobie cudze zasługi, popisywać się nimi»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • stroić — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, stroję, stroi, strój, strojony {{/stl 8}}– wystroić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 7}} ubierać kogoś w eleganckie, wykwintne, okazałe, odświętne stroje; odziewać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przesadnie… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stroić — 1. Stroić fanaberie, fochy, fumy; robić fochy «grymasić, dąsać się, droczyć się, zachowywać się kapryśnie»: Kaśka zaczęła stroić fochy, jakieś obrazy, zazdrości (...). Z. Chądzyńska, Drab. 2. Stroić (sobie) kpiny, drwiny; stroić, robić (sobie)… …   Słownik frazeologiczny

  • stroić fochy — {{/stl 13}}{{stl 7}} marudzić, dąsać się, grymasić : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zamiast cieszyć się z otrzymanego prezentu, zaczęła stroić fochy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stroić kpiny [żarty, figle] — {{/stl 13}}{{stl 7}} wyśmiewać się, żartować, figlować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Stroić sobie kpiny z nauczyciela. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stroić się w cudze — {{/stl 13}}{{stl 7}}[{{/stl 7}}{{stl 8}}{czyjeś} {{/stl 8}}{{stl 7}}] {{/stl 7}}{{stl 22}}piórka {{/stl 22}}{{stl 7}} przypisywać sobie cudze zasługi, sukcesy, podszywać się pod kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wszyscy uważają go za mądrego i zdolnego …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stroić się – wystroić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} ubierać się wyszukanie elegancko, wytwornie; czynić swój wygląd atrakcyjnym, upiększać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Lubiła się stroić. Wystroić się elegancko na bal. Wystrojona jak lalka. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stroić się — w cudze, w czyjeś piórka zob. piórko 2 …   Słownik frazeologiczny

  • stroić miny — {{/stl 13}}{{stl 7}} robić miny, wykrzywiać się na kogoś {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stroić fochy — Być bezpodstawnie niezadowolonym; narzekać bez powodu Eng. To be groundlessly dissatisfied or discontented; to have unfounded complaints …   Słownik Polskiego slangu

  • drwina — Stroić (sobie) drwiny (z kogoś, z czegoś) zob. stroić 2 …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.