stronienie


stronienie
n I
rzecz. od stronić.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • mizantropia — ż I, DCMs. mizantropiapii, blm «niechęć do ludzi, wstręt do obcowania z nimi, unikanie ich, stronienie od nich» Poddać się, ulec mizantropii. Popaść w mizantropię. ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • samotnictwo — n III, Ms. samotnictwowie, blm «życie w samotności, w odosobnieniu; stronienie od ludzi» Po okresie samotnictwa tęsknił za towarzystwem ludzi …   Słownik języka polskiego

  • towarzyskość — ż V, DCMs. towarzyskośćści, blm «łatwość nawiązywania przez kogoś kontaktów towarzyskich, skłonność do przebywania z ludźmi, otaczania się nimi, do prowadzenia rozmów, uczestnictwa w rozrywkach, zabawie, stronienie od samotności» Jej towarzyskość …   Słownik języka polskiego

  • samotnictwo — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n I, Mc. samotnictwowie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} życie z dala od ludzi, stronienie od ludzi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Skłonności do samotnictwa. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.