stronniczo


stronniczo
«tendencyjnie, nieobiektywnie»

Przedstawić stronniczo jakąś sprawę.

Interpretować coś stronniczo.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • stronniczo — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. stronniczy: Stronniczo zeznawać, oceniać, interpretować. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • poplecznik — m III, DB. a, N. poplecznikkiem; lm M. poplecznikicy, DB. ów pogard. «ten, kto kogoś (stronniczo) popiera; zwolennik, zausznik, stronnik, sprzymierzeniec» Mieć swoich popleczników w jakimś środowisku. Pozyskiwać, szukać popleczników …   Słownik języka polskiego

  • tendencyjny — tendencyjnyni, tendencyjnyniejszy 1. «odznaczający się pewną tendencją; stronniczy» Książka, powieść, literatura tendencyjna. 2. «wypowiadający się stronniczo, nieobiektywny» Tendencyjny pisarz …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.