syntonik


syntonik
m III, DB. -a, N. \syntonikkiem; lm M. \syntonikicy, DB. -ów
psych. «osoba odznaczająca się umiejętnością współżycia z ludźmi, łatwo nawiązująca kontakty z otoczeniem, mająca zdolność rozumienia uczuć, pragnień i reakcji innych osób»

Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.