śmiech


śmiech
m III, D. -u; lm M. -y
1. «wyrażanie wesołości objawiające się ruchami mięśni twarzy i wydawaniem swoistego głosu; śmianie się»

Donośny, radosny, serdeczny śmiech, Naturalny, zaraźliwy, wymuszony śmiech.

Obraźliwy, nieszczery śmiech.

Śmiech dziecka.

Coś budzi śmiech.

Powstrzymać, pohamować śmiech.

Pobudzać kogoś do śmiechu.

Mówić, robić coś ze śmiechem.

Reagować na coś śmiechem.

Śmiech rozlega się, milknie.

∆ Beczka śmiechu a) «w wesołym miasteczku: rodzaj walca ustawionego poziomo i okręcającego się dookoła swej osi, przez który trzeba przejść utrzymując równowagę» b) pot. «o rzeczy, sytuacji bardzo śmiesznej»
◊ Śmiech homeryczny «śmiech gwałtowny, głośny, niepowstrzymany»
◊ Perlisty, srebrzysty śmiech «śmiech dźwięczny, o czystym, metalicznym brzmieniu»
◊ Umierać, konać, pękać, pokładać się, tarzać się, zrywać boki od śmiechu, ze śmiechu; zanosić się od śmiechu, śmiechem «śmiać się bardzo gwałtownie»
◊ Parsknąć, wybuchnąć śmiechem «roześmiać się gwałtownie»
◊ Coś jest śmiechu warte «coś jest mało ważne, mało warte, niepoważne»
◊ Komuś jest nie do śmiechu «ktoś ma kłopoty, zmartwienia»
◊ Obrócić coś w śmiech «potraktować jakąś sprawę niepoważnie»
◊ Zrobić coś dla śmiechu «zrobić coś dla kpin, dla żartów»
◊ Śmiech powiedzieć, pot. kupa śmiechu «o rzeczy, sytuacji dziwacznej, karykaturalnej»
◊ Kogoś bierze śmiech z czegoś «coś kogoś śmieszy»
□ Poznać głupiego po śmiechu jego.
□ Śmiech to zdrowie.
2. «wyśmiewanie się; szyderstwo, drwina»

Śmiech jest niebezpieczną bronią.

Być narażonym na śmiech.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • śmiech — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIb, D. u {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} u człowieka: charakterystyczne dźwięki, odgłosy (np. {{/stl 7}}{{stl 8}}ha ha ha, he he he, hi hi hi{{/stl 8}}{{stl 7}}), którym towarzyszy… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Smiech — Smiech, Fluß, so v.w. Schmiech …   Pierer's Universal-Lexikon

  • śmiech — 1. Coś (jest) śmiechu warte «coś jest mało ważne, niepoważne, nieistotne, błahe»: Kiedy złapiemy takiego kolportera, kierujemy sprawę do kolegium, gdzie zostaje on ukarany mandatem w wysokości... 30 zł! To śmiechu warte, bo taki ktoś miesięcznie… …   Słownik frazeologiczny

  • śmiech bierze – wziął — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}{{stl 7}} coś wywołuje, wzbudza ironiczny, sarkastyczny śmiech, uśmiech : {{/stl 7}}{{stl 10}}Śmiech mnie bierze, jak słucham jego argumentów. Śmiech go wziął na takie gadanie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • śmiech homeryczny — {{/stl 13}}{{stl 7}} bardzo głośny, gwałtowny śmiech : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wybuchnąć homerycznym śmiechem. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • śmiech powiedzieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} zwrot, którym mówiący podkreśla nienaturalność, śmieszność, groteskowość jakiejś sytuacji, rzeczy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Śmiech powiedzieć, ale syn zarabiał więcej od rodziców. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • śmiech na sali — Coś niezwykle śmiesznego, zabawnego, lub głupiego Eng. Something very funny, amusing, preposterous, or foolish; a cause of amusement, especially of derision …   Słownik Polskiego slangu

  • pusty śmiech — {{/stl 13}}{{stl 7}} nieszczery, szyderczy, złośliwy śmiech : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ogarnął go pusty śmiech. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • homeryczny — książk. Śmiech homeryczny «śmiech niepohamowany, gwałtowny»: Żadna perswazja nie byłaby w stanie pohamować tego homerycznego śmiechu (...). Roz bezp 1997 …   Słownik frazeologiczny

  • pusty — wzrok, puste spojrzenie «wzrok, spojrzenie które niczego nie wyrażają i świadczą o czyimś złym stanie psychicznym»: Dominika była półprzytomna i patrzyła na niego pustym wzrokiem. Bez makijażu, z podkrążonymi oczami, wyglądała fatalnie. M. Miller …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.