śmiertelnik


śmiertelnik
m III, DB. -a, N. \śmiertelnikkiem; lm M. \śmiertelnikicy, DB. -ów
«człowiek, jako istota śmiertelna; człowiek nie odznaczający się niczym specjalnym»

Przeciętny, zwykły śmiertelnik.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • śmiertelnik — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIa, lm M. śmiertelnikicy {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek (określenie używane zwykle dla podkreślenia ludzkiej niedoskonałości) : {{/stl 7}}{{stl 10}}To są sprawy, o których zwykły śmiertelnik nie ma zielonego pojęcia. W… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zwyczajny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, zwyczajnyni, zwyczajnyniejszy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zgodny z przeciętną normą, niczym niewyróżniający się; zwykły, pospolity, normalny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zwyczajne… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.