świergolić


świergolić
ndk VIa, \świergolićlę, \świergolićlisz, \świergolićol, \świergolićlił
rub.świergotać

Słownik języka polskiego . 2013.

  • świergolić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, świergolićlę, świergolićli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o ptakach: świergotać, ćwierkać (z odcieniem nieco rubasznym) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wróble wesoło świergoliły. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • świergolenie — n I rzecz. od świergolić …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.