świerzbić


świerzbić
ndk VIa, \świerzbićbi, \świerzbićbił
«być odczuwanym jako nieprzyjemne łaskotanie, wywołujące chęć drapania; swędzić, świerzbieć»

Świerzbiące bąble.

Świerzbiąca skóra.

Plecy go świerzbiły.

◊ Język, posp. jęzor kogoś świerzbi «ktoś ma ochotę coś powiedzieć, wygadać się, zdradzić jakąś tajemnicę»
◊ Ręka, dłoń kogoś świerzbi «ktoś ma ochotę zbić kogoś, walczyć z kimś»
◊ Ręka świerzbi do czegoś «ktoś ma na coś ochotę»
◊ Skóra kogoś świerzbi «ktoś lekkomyślnie chce się narazić na niebezpieczeństwo, na ewentualne represje, kary»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • świerzbić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIb, świerzbićbi{{/stl 8}}{{stl 7}}, to samo co świerzbieć. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • świerzbić — 1. Język, posp. jęzor, ozór kogoś świerzbi, zaświerzbił «ktoś ma, miał trudną do opanowania chęć, żeby coś powiedzieć, zdradzić jakąś tajemnicę»: Widzę, że język ją świerzbi. Wreszcie nie wytrzymała: – I ty tak z nim mieszkasz? Bez ślubu?… …   Słownik frazeologiczny

  • ręka — 1. Być, znajdować się, spoczywać w czyichś rękach, w czyimś ręku a) «być czyjąś własnością, należeć do kogoś»: Wieczorem większa część Pragi znajdowała się w rękach powstańców. J. Andrzejewski, Popiół. b) «zależeć od kogoś»: W tym czasie ogólne… …   Słownik frazeologiczny

  • zaświerzbić — Język, jęzor, ozór kogoś zaświerzbił zob. świerzbić 1. Ręka kogoś zaświerzbiła zob. świerzbić 3 …   Słownik frazeologiczny

  • jęzor — Biec, biegać, pędzić, gonić, latać, lecieć z wywieszonym jęzorem zob. język 1. (Biec, iść, pójść, lecieć, polecieć itp.) z jęzorem zob. gęba 1. Chlapnąć jęzorem zob. chlapnąć. Jęzor kogoś świerzbi, zaświerzbił zob. świerzbić 1. Latać z jęzorem… …   Słownik frazeologiczny

  • język — 1. pot. Biec, biegać, pędzić, gonić, latać, lecieć z wywieszonym językiem, posp. jęzorem, ozorem «iść, biec, biegać bardzo szybko (mimo zmęczenia), śpiesząc się, chcąc gdzieś zdążyć lub coś załatwić»: Tadzio lata z wywieszonym językiem i skupuje …   Słownik frazeologiczny

  • ozór — Biec, biegać, pędzić, gonić, latać, lecieć z wywieszonym ozorem zob. język 1. Chlapnąć ozorem zob. chlapnąć. Mieć (za) długi ozór zob. długi 3. Ozór kogoś świerzbi, zaświerzbił zob. świerzbić 1. Rozpuścić ozór zob. rozpuścić. Strzępić (sobie)… …   Słownik frazeologiczny

  • skóra — 1. Czuć, poczuć, wyczuć coś przez skórę «przeczuwać, przeczuć coś, mieć intuicję, że coś się stanie»: Pora oczekiwania – czuł to przez skórę – dobiegała końca. Nadchodził czas akcji. Andrzej Zbych, Stawka. 2. pot. Dać komuś w skórę «zbić kogoś,… …   Słownik frazeologiczny

  • świerzbieć — ndk VIIa, świerzbiećbi, świerzbiećbiał → świerzbić …   Słownik języka polskiego

  • świerzbienie — n I rzecz. od świerzbić, świerzbieć …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.