świetleć


świetleć
ndk III, \świetlećeje, \świetlećtlał
książk. «świecić, jaśnieć, błyszczeć»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • świetlenie — n I 1. rzecz. od świetleć. 2. lm D. świetlenieeń elektr. «zjawisko przewodzenia elektrycznego w gazach, przejawiające się świeceniem bez silnego nagrzewania, gdy natężenie pola elektrycznego przekracza pewną wartość» …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.