trunek


trunek
m III, D. \truneknku, N. \truneknkiem; lm M. \truneknki
«napój alkoholowy; alkohol»

Mocny, doskonały, szlachetny trunek.

Trunki importowane.

Wybór trunków.

Mieszać trunki.

Nadużywać trunków.

Trunek uderza komuś do głowy, szkodzi.

□ Na frasunek dobry trunek.
niem.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • trunek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. truneknku {{/stl 8}}{{stl 7}} napój zawierający alkohol; alkohol, napitek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dobry, lekki, szlachetny, wytworny trunek. Pić, mieszać trunki. Nadużywać mocnych trunków. <niem.> {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Труняков — Фамилия, возможно, связана с польским словом trunek спиртной напиток . Она могла возникнуть либо как отчество от прозвища, либо, и вероятнее, из географическго названия, связанного с этим нарицательным именем. (Н) (см. также Трунов) (Источник:… …   Русские фамилии

  • uderzyć — dk VIb, uderzyćrzę, uderzyćrzysz, uderz, uderzyćrzył, uderzyćrzony uderzać ndk I, uderzyćam, uderzyćasz, uderzyćają, uderzyćaj, uderzyćał, uderzyćany 1. «zadać cios, raz» Uderzyć kogoś pięścią, dłonią. Uderzyć w twarz, po twarzy, w szczękę. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • alkohol — m I, D. u; lm M. e, D. i a. ów 1. «napój o właściwościach odurzających otrzymywany najczęściej z rozcieńczonego spirytusu etylowego lub przez destylację przefermentowanych moszczów gronowych, owocowych itp.; trunek; także zbiorowo o takich… …   Słownik języka polskiego

  • chlustać — ndk I, chlustaćam, chlustaćasz, chlustaćają, chlustaćaj, chlustaćał, chlustaćany a. IX, chluszczę, chluszczesz, chluszcz chlusnąć dk Va, chlustaćnę, chluśniesz, chluśnij, chlustaćnął, chlustaćnęła, chlustaćnęli, chluśnięty, chlustaćnąwszy 1.… …   Słownik języka polskiego

  • chłodnik — m III, D. a, N. chłodnikkiem; lm M. i 1. «barszcz z botwiny albo buraków, z przyprawami, jajami lub innymi dodatkami, zabielany kwaśnym mlekiem, podawany na zimno; także: zimna zupa owocowa» Chłodnik z rakami. Chłodnik z truskawek. 2. rzad.… …   Słownik języka polskiego

  • cienkusz — m II, D. a a. u, B.=M. a. a; lm M. e, D. y ( ów) pot. «lichy, słaby trunek (zwykle: piwo, wino, miód)» …   Słownik języka polskiego

  • dobry — dobrybrzy, lepszy 1. «życzliwy, skłonny do pomagania; łagodny, serdeczny, przyjazny» Dobre serce. Dobry uśmiech. Dobrzy ludzie. ∆ Bądź tak dobry «zwrot grzecznościowy poprzedzający prośbę o coś» ◊ Dać, powiedzieć komuś dobre słowo «przemówić do… …   Słownik języka polskiego

  • frasunek — m III, D. frasuneknku, N. frasuneknkiem; lm M. frasuneknki przestarz. «zmartwienie, zgryzota, troska, kłopot» Ciężki, dojmujący frasunek. □ Na frasunek dobry trunek. ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • królewski — królewskiscy 1. «dotyczący króla, królowej» Insygnia królewskie. Korona królewska. Para królewska. Zamek królewski. ∆ Sąd, trybunał królewski «w dawnej Polsce: sąd, trybunał nadworny» ◊ Wasza Królewska Mość, Jego, Jej Królewska Mość «forma… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.