trup


trup
m IV, DB. -a; lm M. -y, D. -ów, B.=M.
«ciało zmarłego człowieka, zwłoki; niekiedy ciało padłego zwierzęcia, padlina»

Trup ludzki.

Trup konia, niedźwiedzia.

Trupy poległych.

Stosy trupów na pobojowisku.

Blady, zimny jak trup.

◊ Trup ściele się gęsto «ludzie masowo umierają, giną»
◊ Żyjący, żywy trup, trup za życia «człowiek bliski śmierci, schorowany, bardzo źle wyglądający lub niezdolny do życia wskutek załamania psychicznego»
◊ Kłaść, położyć, powalić kogoś trupem «zabijać, zabić kogoś»
◊ Paść trupem «umrzeć nagle, zostać zabitym»
◊ Choćbym, żebym miał paść trupem, (to)…; prędzej trupem padnę, nim… «nigdy nie zrobię czegoś, nie zgodzę się, nie pozwolę na coś»
◊ Iść po trupach «zmierzać do celu nie przebierając w środkach, postępując bezwzględnie wobec osób stanowiących przeszkodę w osiągnięciu tego celu»
◊ Po moim trupie! «wykrzyknienie wyrażające protest, stanowczą odmowę: raczej umrę, niż do tego dopuszczę; nigdy na to nie pozwolę»
pot. Trup na miejscu «o człowieku, który został zabity lub umarł nagle (np. na skutek nieszczęśliwego wypadku), także o zwierzęciu, które padło, zostało zabite»
posp. Niech padnę trupem «rodzaj zaklęcia się, zapewniającego o prawdzie tego, co się mówi; klnę się na swoje życie»
◊ Zalać się, urżnąć się w trupa, na trupa «upić się do utraty przytomności»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • trup — TRUP, trupuri, s.n. 1. (pop.) Corp (al unei fiinţe). ♢ loc. adv. (Cu) trup şi suflet = cu totul, în întregime, fără rezerve. ♢ expr. (A fi) trup din trupul cuiva = a) (a fi) născut din...; b) (a face) parte integrantă din ceva. A fi trup şi… …   Dicționar Român

  • trup — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż I, Mc. truppie {{/stl 8}}{{stl 7}} ciało zmarłej osoby; zwłoki; czasem także o ciele padłego zwierzęcia; padlina, ścierwo : {{/stl 7}}{{stl 10}}Trup ludzki. Trup koński. Chować, grzebać trupy. Trup rozkłada się.{{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trup — trȗp m <N mn trúpovi> DEFINICIJA 1. dio ljudskog ili životinjskog tijela između vrata i udova 2. a. glavni, masivni dio broda b. dio aviona bez repa i krila c. [i] (+ potenc.)[/i] srednji dio nekog dijela stroja ONOMASTIKA pr. (nadimačka):… …   Hrvatski jezični portal

  • trȗp — m 〈N mn trúpovi〉 1. {{001f}}dio ljudskog ili životinjskog tijela između vrata i udova 2. {{001f}}a. {{001f}}glavni, masivni dio broda b. {{001f}}dio aviona bez repa i krila c. {{001f}}(+ potenc.) srednji dio nekog dijela stroja …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • trup — trȕp m DEFINICIJA zool., v. rumbac …   Hrvatski jezični portal

  • trup — sb., pen, pe el. per, pene el. perne (gruppe) …   Dansk ordbog

  • trup — 1. pot. Choćbym, żebym miał paść trupem, (to)...; prędzej trupem padnę, nim... «powiedzenie używane w sytuacji, kiedy ktoś w żadnym wypadku nie chce się na coś zgodzić, pozwolić na coś, czy czegoś zrobić»: Choćbym miał paść trupem, nie pozwolę,… …   Słownik frazeologiczny

  • trúp — a m (ȗ) 1. osrednji, največji del človeškega ali živalskega telesa, s katerim se vežejo glava in okončine: upogibati, sukati trup; žival z dolgim, okroglim trupom; glava, trup in okončine / človeški, živalski trup 2. s prilastkom osrednji,… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • trup — pop. Igual que Troupe …   Diccionario Lunfardo

  • trup — s. n., pl. trúpuri …   Romanian orthography


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.