trutka


trutka
ż III, CMs. \trutkatce; lm D. \trutkatek
«trucizna mieszana z pokarmem, wykładana w celu trucia zwierząt wyrządzających szkody»

Trutka na szczury.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • trutka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. trutkatce; lm D. trutkatek {{/stl 8}}{{stl 7}} trucizna wymieszana z jedzeniem; wystawiana dla wytrucia zwierząt szkodników : {{/stl 7}}{{stl 10}}Trutka na myszy. Zakładać, wystawiać trutki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • otruć — dk Xa, otruję, otrujesz, otruj, otruł, otruty «pozbawić życia za pomocą trucizny» Otruć kogoś cyjankiem. otruć się strona zwrotna czas. otruć Otruć się z rozpaczy, w przystępie depresji. Pies otruł się trutką na szczury …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.