trwoga


trwoga
ż III, CMs. \trwogaodze; lm D. trwóg
«stan, uczucie niepokoju o to, co nastąpi, co grozi; lęk, obawa, przerażenie, strach»

Śmiertelna, zabobonna trwoga.

Okrzyk trwogi.

Trwoga przed czymś nieznanym.

Nie okazywać trwogi.

Drżeć z trwogi.

Coś budzi, wywołuje trwogę.

Żyć w ciągłej trwodze o zdrowie dziecka.

Trwoga ogarnia, opanowuje kogoś.

∆ Bić w dzwony, dzwonić na trwogę «alarmować, wzywać pomocy dzwonieniem»
przen. «ostrzegać przed niebezpieczeństwem, uprzedzać o groźnej sytuacji wymagającej działania, wzywać do czujności»
□ Jak trwoga, to do Boga.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • trwoga — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. trwodze, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} uczucie niepokoju, strachu, przerażenia wywołane przewidywanym lub rzeczywistym niebezpieczeństwem; obawa, lęk, bojaźń, panika, popłoch : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bezgraniczna, ciągła …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trwoga — podn. Bić (w dzwony, w bębny); dzwonić, uderzać, strzelać itp. na trwogę «ostrzegać przed niebezpieczeństwem, uprzedzać o groźnej sytuacji wymagającej działania, wzywać do czujności»: Uderza (...) na trwogę, gromi rządy, nie oszczędzając zresztą… …   Słownik frazeologiczny

  • padać — ndk I, padaćam, padaćasz, padaćają, padaćaj, padaćał paść dk Vc, padnę, padniesz, padnij, padł, padli, padły 1. «zmieniać nagle pozycję stojącą na leżącą; przewracać się, walić się» Padła zemdlona. Padł na wznak. Padł na łóżko jak kłoda.… …   Słownik języka polskiego

  • władać — ndk I, władaćam, władaćasz, władaćają, władaćaj, władaćał 1. «sprawować władzę, panować, rządzić» Władać państwem, światem. ◊ Uczucie, zawiść, trwoga itp. władają kimś «ktoś jest przeniknięty jakimś uczuciem, zawiścią, trwogą itp., jest opanowany …   Słownik języka polskiego

  • Nachbar — 1. A Nobesch Kenger un Renger vergibt mer sich net. (Bedburg.) Nachbarskinder kennt man und dessen Rinder auch. 2. An gâden Nâibar as bêdarüsh an fiiren (widjen) Frinj. (Amrum.) – Haupt, VIII, 366, 260; Johansen, 150. Ein guter Nachbar ist besser …   Deutsches Sprichwörter-Lexikon

  • тревога — укр. тривога, блр. трывога, польск. trwoga – то же. Вероятно, из *trьvoga, связанного с отвага (см.). Совершенно иначе толкуют слав. слова Младенов (637), сближающий их с *ter (см. тереть), и Горяев (ЭС 375), который сравнивает их с греч. τάρβος… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • Józef Stefani — (* 16. April 1800 in Warschau; † 19. März 1876 ebenda) war ein polnischer Komponist. Der Sohn von Jan Stefani war Schüler von Joseph Anton Franz Elsner. Er wirkte als Kapellmeister und Musiklehrer in Warschau. Neben einigen komischen Opern und… …   Deutsch Wikipedia

  • Стефани, Юзеф — В Википедии есть статьи о других людях с такой фамилией, см. Стефани (фамилия). Юзеф (Йозеф) Стефани (польск. Józef Stefani, 16 апреля 1800, Варшава  19 марта 1876, там же)  польский композитор …   Википедия

  • bęben — Bić w bębny na trwogę zob. trwoga …   Słownik frazeologiczny

  • bić — 1. iron. Bić pianę «prowadzić czcze rozmowy, dyskusje niewnoszące nic nowego do sprawy»: Bicie piany trwało kilka godzin. Do chwili zamykania tego wydania radni jeszcze dyskutowali nad budżetem. DzPozn 03/03/1999. 2. Bij, zabij «wyrażenie… …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.