urobić

dk VIa, \urobićbię, \urobićbisz, urób, \urobićbił, \urobićbiony - urabiać ndk I, \urobićam, \urobićasz, \urobićają, \urobićaj, \urobićał, \urobićany
1. «nadać czemuś określoną formę, postać, określony kształt; uformować, ukształtować»

Urobić masę betonową.

Urabiać glinę na wyroby.

Urobić żeńską nazwę od wyrazu dziennikarz.

pot. Urobić sobie ręce (po łokcie) «pracując ciężko, intensywnie, zniszczyć swoje zdrowie, zapracować się»
przen. «wpłynąć na czyjś rozwój umysłowy, moralny, na zmianę czegoś»

Urabiać czyjś charakter.

Urobić sobie (komuś) opinię u kogoś.

Urabiać opinię, sądy o kimś, o czymś.

Urobić kogoś na swoją modłę.

2. «zjednać, pozyskać, przekonać kogoś do czegoś»

Urabiać kogoś dla jakiejś sprawy.

Urobić opinię społeczną.

3. górn. «oddzielić, oderwać większe lub mniejsze kawałki skały, kopaliny od calizny (ręcznie, mechanicznie lub za pomocą innych środków)»

Urobić węgiel, skałę na kruszywo.

urobić się - urabiać się
1. «zostać urobionym, uformowanym, ukształtowanym»

Charakter syna urobił się pod wpływem ojca.

Urobiła się o nim krzywdząca opinia.

2. pot. «bardzo zmęczyć się, wyczerpać się pracą, napracować się»

Urobić się w polu, przy zwózce drzewa.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • urobić — pot. Urobić (sobie) ręce (po łokcie) «pracując ciężko, intensywnie, ponad siły, zniszczyć swoje zdrowie; zapracować się»: (...) w tych ciężkich czasach dobrze by mieć niewolnicę, gotową dla ciebie urobić ręce po łokcie. J. Stawiński, Piszczyk.… …   Słownik frazeologiczny

  • urobić (się) — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}urabiać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • urobić sobie ręce po łokcie — {{/stl 13}}{{stl 7}} wyniszczyć się pracą, zrujnować sobie zdrowie pracą ponad siły : {{/stl 7}}{{stl 10}}Urobił sobie ręce po łokcie na gospodarce. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • urabiać się – urobić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} podlegać urabianiu, oddziaływaniu zmieniającemu kształt, formę, strukturę, charakter czegoś; kształtować się, formować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Jego poczucie wyższości urabiało… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • urabiać — → urobić …   Słownik języka polskiego

  • urabiać — pot. Urobić (sobie) ręce (po łokcie) «pracując ciężko, intensywnie, ponad siły, zniszczyć swoje zdrowie; zapracować się»: (...) w tych ciężkich czasach dobrze by mieć niewolnicę, gotową dla ciebie urobić ręce po łokcie. J. Stawiński, Piszczyk.… …   Słownik frazeologiczny

  • łokieć — Rozpychać się łokciami zob. rozpychać się. Urobić (sobie) ręce po łokcie zob. urobić …   Słownik frazeologiczny

  • ręka — 1. Być, znajdować się, spoczywać w czyichś rękach, w czyimś ręku a) «być czyjąś własnością, należeć do kogoś»: Wieczorem większa część Pragi znajdowała się w rękach powstańców. J. Andrzejewski, Popiół. b) «zależeć od kogoś»: W tym czasie ogólne… …   Słownik frazeologiczny

  • urabiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, urabiaćam, urabiaća, urabiaćają, urabiaćany {{/stl 8}}– urobić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, urabiaćbię, urabiaćbi, urób, urabiaćbiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} powodować,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Cynic — Saltar a navegación, búsqueda Cynic Información personal Origen Miami, Florida, EE. UU …   Wikipedia Español

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.