centroida


centroida
ż IV, CMs. \centroidaidzie; lm D. \centroidaid
mat. «miejsce geometryczne chwilowych środków obrotu ciała poruszającego się ruchem kulistym»
łac. + gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • centroid — centroíd adj. m., pl. centroízi; f. sg. centroídă, pl. centroíde Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic  CENTROÍD I. s. n. punct din spaţiu care se mişcă cu o viteză egală cu viteza medie a obiectelor cereşti din vecinătatea… …   Dicționar Român

  • centrodia — ż I, DCMs. centrodiadii; lm D, centrodiadii (centrodiadyj) → centroida …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.