utytłać


utytłać
ndk I, \utytłaćam, \utytłaćasz, \utytłaćają, \utytłaćaj, \utytłaćał, \utytłaćany
pot. «pobrudzić czymś, umazać, powalać»

Utytłać błotem podłogę.

Utytłać sobie ręce, fartuch.

utytłać się pot. strona zwrotna czas. utytłać

Dziecko utytłało się w kałuży.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • utytłać (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. tytłać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tytłać się – utytłać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} brudzić się czymś; mazać się czymś, babrać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tytłać się w gnoju. Utytłać się farbą. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tytłać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, tytłaćam, tytłaća, tytłaćają, tytłaćany {{/stl 8}}– utytłać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} brudzić czymś, mazać czymś, babrać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tytłać buty w błocie. Utytłać ręce… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.