uwierzytelniać


uwierzytelniać
ndk I, \uwierzytelniaćam, \uwierzytelniaćasz, \uwierzytelniaćają, \uwierzytelniaćaj, \uwierzytelniaćał, \uwierzytelniaćany - uwierzytelnić dk VIa, \uwierzytelniaćnię, \uwierzytelniaćnisz, \uwierzytelniaćnij, \uwierzytelniaćnił, \uwierzytelniaćniony
«stwierdzać autentyczność dokumentu lub podpisu, zgodność z prawem jakiejś czynności prawnej; zaopatrywać kogoś w listy uwierzytelniające»

Uwierzytelniać dokument, kopię.

Uwierzytelniać posła, ambasadora.

polit. Listy uwierzytelniające «dokument wystawiany przez głowę państwa, stwierdzający powierzenie określonej osobie stanowiska ambasadora lub posła»
uwierzytelniać się - uwierzytelnić się «stawać się wiarygodnym, stwierdzonym»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • uwierzytelniać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, uwierzytelniaćam, uwierzytelniaća, uwierzytelniaćają, uwierzytelniaćany {{/stl 8}}– uwierzytelnić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, uwierzytelniaćnię, uwierzytelniaćni, uwierzytelniaćnij, uwierzytelniaćniony {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • autoryzować — ndk IV, autoryzowaćzuję, autoryzowaćzujesz, autoryzowaćzuj, autoryzowaćował, autoryzowaćowany «dokonywać autoryzacji, zezwalać na wydanie, przekład, adaptację, przeróbkę itp. swego dzieła; zatwierdzać, potwierdzać, uwierzytelniać, popierać,… …   Słownik języka polskiego

  • legalizować — ndk IV, legalizowaćzuję, legalizowaćzujesz, legalizowaćzuj, legalizowaćował, legalizowaćowany «nadawać moc prawną, zatwierdzać; uznawać za ważne, zgodne z prawem, z jakąś normą; uwierzytelniać, uprawomocniać» Legalizować uchwałę, dekret. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.