węszenie


węszenie
n I
rzecz. od węszyć.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • szpicel — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. szpicelcle, D. szpicelcli || szpicelclów {{/stl 8}}{{stl 7}} z pogardą o tajnym agencie policji, tajniaku, szpiegu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Węszenie policyjnych szpicli. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.