wiara

ż IV, CMs. wierze; lm D. wiar
1. blm
«przeświadczenie, przekonanie, pewność, że coś jest prawdą, że coś jest słuszne; ufność, że coś się spełni, wierzenie w coś»

Wiara w ideały, w słuszność jakiejś sprawy.

Wiara we własne siły.

Przywracać komuś wiarę w coś.

Stracić wiarę w coś.

Coś budzi, pobudza wiarę w kimś.

Coś zasługuje na wiarę.

Czyjeś słowa tchną wiarą.

Czucie i wiara silniej mówi do mnie niż mędrca szkiełko i oko. (Mickiewicz)

praw. Dobra wiara «subiektywne przekonanie o zgodności postępowania z prawem lub z obowiązującymi zasadami współżycia społecznego»
∆ Zła wiara «świadomość, że własne postępowanie jest niezgodne z prawem lub z obowiązującymi zasadami współżycia społecznego»
◊ Wiara w człowieka «przeświadczenie, że w naturze ludzkiej dominują szlachetne pierwiastki; zaufanie do kogoś»
◊ Wiara w siebie «pewność siebie i optymizm stąd płynący»
◊ Dawać wiarę komuś, czemuś «wierzyć komuś, czemuś»
◊ Pokładać wiarę w kimś, w czymś «ufać, wierzyć komuś; liczyć na kogoś, na coś»
◊ Przyjmować coś na wiarę «przyjmować coś bez dowodu, ufając czyjemuś zapewnieniu, polegając na czyimś słowie»
◊ Robić coś, działać w dobrej, najlepszej wierze «robić coś, działać w przekonaniu o słuszności, prawdziwości czegoś, mając dobre, najlepsze intencje»
◊ Człowiek małej wiary «o kimś niedowierzającym, nieskorym do uwierzenia, wierzenia w coś, nie mającym zaufania do kogoś»
◊ Nie do wiary «trudny do uwierzenia, nieprawdopodobny; (coś jest) nieprawdopodobne»
□ Wiara góry przenosi.
2. blm
«przeświadczenie o prawdziwości dogmatycznych twierdzeń oparte na uznawaniu ich za objawione przez Boga»

Dogmatyczna, mistyczna wiara.

Bezgraniczna, głęboka, gorąca, mocna, niewzruszona, płomienna, prawdziwa, ślepa, żarliwa wiara.

Wiara w Boga, w bóstwo.

□ Sen mara, Bóg wiara.
3. «religia, wyznanie; obrządek»

Wiara kalwińska, luterańska, mahometańska, rzymskokatolicka.

Dogmaty wiary.

Wyznawcy jakiejś wiary.

Nawrócić kogoś na jakąś wiarę.

Odstąpić, odejść od jakiejś wiary.

Przyjąć, wyznawać jakąś wiarę.

Umacniać się, utwierdzać się w wierze.

Wyprzeć się wiary.

∆ Akt wiary «modlitwa zaczynająca się od słów: Wierzę w Ciebie…»
przen. «czyn, wypowiedź itp. będące świadectwem czyichś przekonań»
∆ Wyznanie wiary «zbiór ważniejszych twierdzeń religijnych przedstawionych jako prawdy objawione; mający także formę modlitwy»
przen. «zespół zasad, na których się opiera czyjś pogląd na świat, czyjś program działania, czyjeś postępowanie»
4. blm
książk. «wierność w stosunku do kogoś; rzetelność, słowność, wiarygodność»

Dozgonna, wzajemna wiara.

Dotrzymać komuś wiary.

Przyrzekać komuś wiarę.

Ktoś, coś zasługuje na wiarę.

◊ Dochować komuś wiary «być komuś wiernym; dotrzymać przyrzeczenia, przysięgi, zwłaszcza małżeńskiej, nie zdradzić czyjegoś zaufania»
◊ Odsądzać kogoś, coś od czci i wiary «przypisywać komuś, czemuś same ujemne cechy; oczerniać kogoś»
◊ Ktoś bez czci i wiary «ktoś bez honoru, bez godności osobistej, pozbawiony skrupułów; skończony łajdak»
pot. Żyć (z kimś) na wiarę «żyć w stosunkach małżeńskich bez ślubu»
5. blm
pot. «grupa ludzi zżytych ze sobą, zwłaszcza współtowarzyszy broni, pracy itp.»

Stara, żołnierska wiara.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wiara — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. wierze, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przekonanie, pewność, że coś jest prawdziwe; wierzenie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Głęboka, niewzruszona wiara. Wiara w słuszność sprawy …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wiara — [wiàrà] wie ein... (der is durchgrumpelt wiara Schnellzug...) …   Bayrische Wörterbuch von Rupert Frank

  • Wiara — f Polish form of VERA (SEE Vera) …   First names dictionary

  • wiara — 1. Człowiek (ludzie) małej wiary «o kimś wierzącym w sposób powierzchowny»: Nie wyrzekajcie się Boga, ludzie małej wiary, nie czcijcie fałszywych proroków i bałwanów, bo On odwróci się od was. P. Huelle, Weiser. 2. Dać czemuś wiarę «uwierzyć w… …   Słownik frazeologiczny

  • wiara — Grupa ludzi Eng. A group of people …   Słownik Polskiego slangu

  • wiara w człowieka — {{/stl 13}}{{stl 7}} przekonanie, że w naturze człowieka dominują szlachetne pierwiastki, że człowiek z natury jest dobry : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mieć, zachować, stracić wiarę w człowieka. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stara gwardia [wiara] — {{/stl 13}}{{stl 7}} grupa ludzi dobrze się znających i współpracujących ze sobą (często w jakiejś instytucji itp.) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wykrusza się już stara gwardia. Stara wiara trzymała się osobno i razem chodziła na piwo. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wia'ra — [wiàrà] wie ein... (der is durchgrumpelt wiara Schnellzug...) …   Bayrische Wörterbuch von Rupert Frank

  • Мазовецкий диалект польского языка — Мазовецкий диалект на карте диалектов польского языка, составленной на основе карты С. Урбаньчика[1][2] …   Википедия

  • Мазовецкий диалект — на карте диалектов польского языка, составленной на основе работ С. Урбанчика …   Википедия

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.