wyczuwać


wyczuwać

Słownik języka polskiego . 2013.

  • wyczuwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wyczuwaćam, wyczuwaća, wyczuwaćają, wyczuwaćany {{/stl 8}}– wyczuć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, wyczuwaćczuję, wyczuwaćczuje, wyczuwaćczuty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyczuwać — Wyczuć coś przez skórę zob. skóra 1. Wyczuć pismo nosem zob. nos 3 …   Słownik frazeologiczny

  • wyczuć — dk Xa, wyczućczuję, wyczućczujesz, wyczućczuj, wyczućczuł, wyczućczuty wyczuwać ndk I, wyczućam, wyczućasz, wyczućają, wyczućaj, wyczućał, wyczućany 1. «stwierdzić, rozpoznać coś którymś ze zmysłów; o zwierzętach: wywęszyć, poczuć węchem,… …   Słownik języka polskiego

  • wiać — ndk Xb, wieję, wiejesz, wiej, wiał, wiali a. wieli 1. «o masach cząsteczek powietrza, warstwach, falach powietrza: być w ruchu, przesuwać się z jakąś szybkością, siłą» Wiatr wieje. Wiał silny wicher z północy a. od północy. ◊ Wiedzieć, orientować …   Słownik języka polskiego

  • wietrzyć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, wietrzyćtrzę, wietrzyćtrzy, wietrzyćtrzony {{/stl 8}}– wywietrzyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} wpuszczać do pomieszczenia świeże powietrze, poddawać coś działaniu świeżego powietrza;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wiatr — 1. Chwycić, złapać wiatr w żagle «wykorzystać sprzyjające okoliczności»: Pochodził z rodziny, która umiała trafnie rozpoznawać sytuację, wiatr chwytać w żagle oraz chronić materialną podstawę rodu – folwarki, lasy (...). K. Moczarski, Rozmowy. 2 …   Słownik frazeologiczny

  • chwytać — ndk I, chwytaćam, chwytaćasz, chwytaćają, chwytaćaj, chwytaćał, chwytaćany chwycić dk VIa, chwytaćcę, chwytaćcisz, chwyć, chwytaćcił, chwytaćcony 1. «brać, ujmować kogoś, coś szybko (np. rękami, pazurami, zębami, dziobem, narzędziem); łapać»… …   Słownik języka polskiego

  • intuicja — ż I, DCMs. intuicjacji, blm 1. «przeczucie, zdolność przewidywania, twórcza wyobraźnia» Kierować się intuicją. Wyczuwać coś intuicją. 2. filoz. «rodzaj irracjonalnego poznania polegającego na uchwyceniu prawdy dzięki wewnętrznemu przekonaniu, bez …   Słownik języka polskiego

  • macać — ndk I, macaćam, macaćasz, macaćają, macaćaj, macaćał, macaćany rzad. macnąć dk Va, macaćnę, macaćniesz, macaćnij, macaćnął, macaćnęła, macaćnęli, macaćnięty, macaćnąwszy 1. «rozpoznawać, wyczuwać coś za pomocą dotyku, próbować, badać coś, zwykle… …   Słownik języka polskiego

  • nieszczerość — ż V, DCMs. nieszczerośćści, blm «brak szczerości, nieszczere postępowanie wobec kogoś; fałsz, obłuda» Ludzka nieszczerość. Nieszczerość kolegi. Nieszczerość uczuć. Wyczuwać nieszczerość w czyimś zachowaniu, postępowaniu. Nuta nieszczerości w… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.