wysiec


wysiec
dk XI, \wysiecsiekę, \wysiecsieczesz, \wysiecsiecz, \wysiecsiekł, \wysiecsieczony, \wysiecsiekłszy
1. «zabić wszystkich siekąc (tnąc szablami, mieczami, rzadziej strzelając raz po raz); wyciąć, wybić, wystrzelać»

Wysiec szablami nieprzyjacielski oddział.

Wysiekli wroga z karabinu maszynowego.

2. «wysmagać, wychłostać»

Wysiec konia batem.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wysiec — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Vd, wysiecsiekę, wysiecsiecze, wysiecsiekł, wysiecsiekli, wysiecsieczony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zabić wszystkich, siekąc, tnąc na oślep szablami, mieczami; wyciąć, wybić,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.