wysiedleniec


wysiedleniec
m II, DB. \wysiedlenieceńca; lm M. \wysiedlenieceńcy, DB. \wysiedlenieceńców
«ten, kto został wysiedlony»

Zapewnić mieszkania wysiedleńcom.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • wysiedleniec — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIb, W. wysiedlenieceńcu || wysiedlenieceńcze; lm M. wysiedlenieceńcy {{/stl 8}}{{stl 7}} osoba wysiedlona : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wysiedleńców umieszczono w barakach. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.