wyskamlać


wyskamlać
a. wyskamłać dk I, \wyskamlaćam, \wyskamlaćasz, \wyskamlaćają, \wyskamlaćaj, \wyskamlaćał, \wyskamlaćany a. IX, \wyskamlaćmlę, \wyskamlaćmlesz, \wyskamlaćskaml
1. pot. «wyrazić coś skamlaniem»

Wyskamlała prośbę o pomoc.

2. pot. «uzyskać coś skamląc, usilnie prosząc, molestując; wyprosić»

Wyskamlała od ojca pieniądze na wyjazd.


Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.