wyskubać


wyskubać
dk IX, \wyskubaćbię, \wyskubaćbiesz, \wyskubaćskub, \wyskubaćał, \wyskubaćany rzad. wyskubnąć dk Va, \wyskubaćnę, \wyskubaćniesz, \wyskubaćnij, \wyskubaćnął, \wyskubaćnęła, \wyskubaćnęli, \wyskubaćnięty, \wyskubaćnąwszy - wyskubywać ndk VIIIa, \wyskubaćbuję, \wyskubaćbujesz, \wyskubaćbuj, \wyskubaćywał, \wyskubaćywany
1. «skubiąc wyrwać, wyciągnąć coś skądś, jakąś część całości»

Wyskubywać rodzynki z ciasta.

Wyskubywać sobie brwi.

2. «o zwierzętach: skubiąc zjeść dużo, wszystko»

Konie wyskubywały trawę ze ścierniska.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • powyskubywać — dk VIIIa, powyskubywaćbuję, powyskubywaćbujesz, powyskubywaćbuj, powyskubywaćywał, powyskubywaćywany «wyskubać wiele czegoś, jedno po drugim» Powyskubywać puch z piór. Bydło powyskubywało trawę …   Słownik języka polskiego

  • wypierzyć — dk VIb, wypierzyćrzę, wypierzyćrzysz, wypierzyćpierz, wypierzyćrzył, wypierzyćrzony wypierzać ndk I, wypierzyćam, wypierzyćasz, wypierzyćają, wypierzyćaj, wypierzyćał, wypierzyćany «pozbawić ptaka piór; wyskubać pierze» Wypierzyć gęś. wypierzyć… …   Słownik języka polskiego

  • wyskubywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, wyskubywaćbuję, wyskubywaćbuje, wyskubywaćany {{/stl 8}}– wyskubać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa, wyskubywaćbię, wyskubywaćbie, wyskubywaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} skubiąc, wyrywać, wyciągać coś z czegoś : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.